ಇನಿ ದನಿ

ಒಡೆದಾಳುವ ನೀತಿ, ಈಗಿನ ರೀತಿ

2012-02-14T21:50:00.000+05:30

ರೈತನ ಮಗನಾದ ನಾನು... ಇದು ಎಚ್.ಡಿ.ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯವರ ಮಾತಿನ ಒಂದು ತುಣುಕು.

ರೈತರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಈ ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಮಾಣವಚನ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ... ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಯಡ್ಡಿಯೂರಪ್ಪ ಪ್ರಮಾಣವಚನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಸಂದರ್ಭ.

ಮೈಸೂರಿನ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಜೊತೆ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಕೆಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಗೆ ಮೀಸಲಾತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಆಕ್ಷೇಪಣೆ ಎತ್ತಿದರು. ಆಗ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರಿಗೆ ಕೆಳಿದರು, "ನೀವು ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೀರಾ?". ಅವರು ಇಲ್ಲ ಎಂದರು. "ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಜನರ ಕಷ್ಟ ಏನೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು", ಎಂದು ರಾಹುಲ್ ಉತ್ತರಿಸಿದರಂತೆ.

ಯಾವುದೇ ರಾಜಕೀಯ ಮುಖಂಡನ ವರ್ಣನೆಯಲ್ಲಿ "ದೀನ ದಲಿತ, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ, ರೈತರ ನಾಯಕ" ಎಂದಿರಲೇಬೇಕು.

ಮಾಯಾವತಿ ಏನೇ ಮಾಡಲಿ, ಮಾತಾಡಲಿ, ಅಲ್ಲಿ 'ದಲಿತ' ಎಂಬ ಪದ ಬರದಿದ್ದರೆ ಕೇಳಿ.

ಬಂಗಾರಪ್ಪನವರನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೂ, ಪತ್ರಿಕೆಗಳೂ 'ಹಿಂದುಳಿದವರ, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ನಾಯಕ' ಎಂದು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿದರು.

ಮೇಲಿನದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಮುಖದ ಕೆಲ ಸ್ಯಾಂಪಲ್. ಎಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರ ನೋಡಿ. ಯಾವ ನಾಯಕನೂ ತಾನು ದೇಶದ ಇಲ್ಲ ರಾಜ್ಯದ ನಾಯಕ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾಕೆ? ಕೇವಲ ಕೆಲ ವರ್ಗ, ಕೋಮು, ಗುಂಪಿನ ಜೊತೆ ಯಾಕೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ? ದೇಶ ಎಂದರೆ ದೇಶ, ಅಷ್ಟೇ. ಅಲ್ಲಿರುವವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಜೆಗಳು. ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ ಹಕ್ಕು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಷ್ಟ ಸುಖ, ನೋವು ನಲಿವು, ಸಾಧನೆ ವೈಫಲ್ಯ, ಒಳ್ಳೆಯತನ ಕೆಟ್ಟತನ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯದವರು ಹೀಗೆ ಕೆಲವೇ ಕೆಲ underprivileged ಎನಿಸಿಕೊಂಡ (ಹಾಗಂತ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ) ಗುಂಪಿನ ಜೊತೆ ಮಾತ್ರ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಯಾಕೆ? ಮತ ಬ್ಯಾಂಕ್ ರಾಜಕೀಯವೇ???

ಇದೇ ರೀತಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ನಾನು ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಅನಾಮಧೇಯ, non-entity. ಕಾರಣಗಳು ಹೀಗಿವೆ:

* ನಾನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ 'ಹಿಂದು' ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನು, ಅಂದರೆ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಅಲ್ಲ.

* ನಾನು 'ಮೇಲ್ವರ್ಗ' ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದವನು. ಹಿಂದುಳಿದ ಅಥವಾ ದಲಿತ ಅಲ್ಲ.

* ನಾನು ಪುರುಷ. ಮಹಿಳೆ ಅಲ್ಲ.

* ನಾನು ನಗರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ. ಅಂದರೆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ.

* ನಾನು ಒಂದು ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ. ಅಂದರೆ ರೈತನಲ್ಲ.

* ನಾನು ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದವನು, ಅಂದರೆ ಬಡವ, ದೀನನಲ್ಲ (ಸಧ್ಯಕ್ಕಂತೂ)

ನೋಡಿ, ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಅಪ್ಪಿ ಮುದ್ದಾಡುವ ಯಾವ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳೂ ನನ್ನಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಾನು ಬದುಕಲಿಕ್ಕೇ ನಾಲಾಯಕ್ ಎಂದಾಯಿತು.

- ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ತಾನು 'ರೈತನ ಮಗ' ಎಂದು ಒಂದು ಸುದ್ದಿಘೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಅವರು ಹೋಗಲಿ, ಸ್ವಯಂಘೋಷಿತ ಮಣ್ಣಿನ ಮಗ ದೇವೆಗೌಡರೇ ಮಣ್ಣನ್ನು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಮುಟ್ಟಿ ಎಷ್ಟು ವರ್ಷವಾಯಿತೋ ಏನೋ?

- ಯಡ್ಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ರೈತರ ಹೆಸರಲ್ಲೇ ಪ್ರಮಾಣವಚನ ಯಾಕೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು? ಇತರರು ಯಾರೂ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲವೇ? ಅವರಿಗೆ ಸರಕಾರದ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯ ನೆರವು ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲವೇ?

- ತಮಾಷೆ ನೋಡಿ. ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದಲೂ ಸದಾ ಕಾಲ ರಕ್ಷಣಾದಳದವರ ಭದ್ರಕೋಟೆಯಲ್ಲೇ ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವ, ಹೊರ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸಣ್ಣ ಕಿಂಡಿಯ ಮೂಲಕ ನೋಡುವ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಹಳ್ಳಿಜನರ ಬಗ್ಗೆ ಪಾಠ!!! ಒಂದಷ್ಟು ದಿನ ಕೆಲ ದಲಿತ, ರೈತರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ರೋಟಿ, ದಾಲ್, ಚಹಾ ಸೇವಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅವರ ಜೀವನಶೈಲಿ ಇವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತೆ? ಇದು ಹೇಗೆಂದರೆ, ಮೃಗಾಲಯಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನಗೆ ಕಾಡಿನ ಬಗ್ಗೆ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ, ವನ್ಯಜೀವಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲಾ ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವಷ್ಟೇ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ಈ ಉಪದೇಶ.

- ಬಂಗಾರಪ್ಪನವರು ಯಾಕೆ ಕೇವಲ ದಲಿತ, ಹಿಂದುಳಿದವರ ನಾಯಕ ಆಗಬೇಕು? ಅವರು ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದವರು, ಅಂದರೆ ಇಡೀ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ನಾಯಕರಾಗಬೇಕಾದವರು. ನಾನು ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗದವನು ಅಲ್ಲ ಎಂದಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಅವರ ನೆರವು ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದೆ?

- ಮಾಯಾವತಿಯ ಮುಂದೆ ನೀವು ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಮುಂತಾದ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯ ಮಾತಾಡಿ. ಅದರಲ್ಲೂ ದಲಿತ, ಹಿಂದುಳಿದ, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ, ಇಂಥ ಪದಗಳನ್ನು ತರದಿದ್ದರೆ ಅವರು ಮಾಯಾವತಿಯೇ ಅಲ್ಲ.

- ಇದೇ ರೀತಿ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯ ಮುಂದೆ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯ ಮಾತಾಡಿ. ಹಳ್ಳಿ, ರೈತ, ಮುಂತಾದ ಪದಗಳನ್ನು ಉದುರಿಸುತ್ತ, ಹಳ್ಳಿ ಪಟ್ಟಣದ ಮಧ್ಯೆ ಭೇದಭಾವ ತರದಿದ್ದರೆ ಕೇಳಿ.

- ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ಚುನಾವಣೆ ಗಲಾಟೆಯನ್ನೇ ನೋಡಿ, ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಓಲೈಸಲು ಏನೆಲ್ಲ ಕಸರತ್ತು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಯಾಕೆ, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ದೇಶದ ಪ್ರಜೆಗಳಲ್ಲವೆ?

- ದಿಗ್ವಿಜಯ್ ಸಿಂಗ್ ಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟ ಆಗಲಿ, ಅದು ಹಿಂದುಗಳ ಕೈವಾಡವಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಹಿಂದುಗಳು ವೋಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಲ್ಲವಲ್ಲ.

ಯಾಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದು ವರ್ಗ, ಗುಂಪು, ಜಾತಿ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ? ಈ ಗುಂಪುಗಳು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ದುರ್ಬಲವಾದ, ಶೋಷಿತವೆನಿಸಿದ, ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯೆನಿಸಿದ, ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ underpriviliged ಎನಿಸಿದ ವರ್ಗಗಳು, ಸಾಮಾನ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ. ಇದು ಕೆಲಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿಜವೂ ಹೌದು. ಇವರಿಗೆಲ್ಲ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ಬೇರೆ, ತಾವು ಅವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬೇರೆ. ಎರಡಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಈ underpriviliged ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವರ್ಗ, ಗುಂಪುಗಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಕಾದರೂ ಸಹಾಯಮಾಡಲಿ, ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ತಾವು ಅವರ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಮಾತ್ರ ಎಂಬಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದು ಕಿರಿಕಿರಿಯೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೋಗಲಿ ಅದನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆಯೇ ನಮ್ಮ ಪುಢಾರಿಗಳು? ಅದೂ ಇಲ್ಲ. ಹೊರಜಗತ್ತಿಗೆ, ಮಾಧ್ಯಮದ ಮುಂದೆ ದೀನ ದಲಿತ, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ, ರೈತ, ಬಡವರ ಬಂಧು ಎಂದು ಪ್ರಚಾರ ಪಡೆಯುವ ಅವರು, ತೆರೆಯ ಹಿಂದೆ ಶ್ರೀಮಂತರ, ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳ ಸಹವಾಸ ಮಾತ್ರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆಗ, ಯಾವ ದೀನ ದಲಿತ ಬಂದರೂ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರವೂ ಸುಳಿಯಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಏನಿದ್ದರೂ ಪ್ರಚಾರ ಮುಖ್ಯ, ನಿಜವಾದ ಕಳಕಳಿಯಲ್ಲ.

ಬೇರೆ ಕಡೆ ಈ ಥರದ ಪಕ್ಷಪಾತ ಧೋರಣೆ ಅತೀ ಕಡಿಮೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಬರಾಕ್ ಒಬಾಮ ಕಪ್ಪು ವರ್ಣೀಯ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಇಡೀ ಅಮೆರಿಕಾ ದೇಶದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೇ ಕಪ್ಪು ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಇದೇ ಮೊದಲು. ಅವರ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಚುನಾವಣೆಯ ಭಾಷಣ ಕೇಳಿದ್ದೀರಾ? ಅಥವಾ ಈಗಿನ ಅವರ ಭಾಷಣಗಳು, ಹೇಳಿಕೆಗಳು? ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ತಮ್ಮ ಜನರ ಕಷ್ಟ ನಷ್ಟಗಳ ವರ್ಣನೆ ಮಾಡಿದ್ದು, ಅದೆಲ್ಲವೂ ಬಿಳಿ ಜನರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಜನ ಎಷ್ಟು ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಗೋಳಾಡಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಇದೇ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಯರ ತೆಗಳಿಕೆ, ನಮ್ಮ ಜನರ ಹಿಂದುಳಿದಿರುವುಕೆಗೆ ಅವರೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಎದೆ ಬಡಿದುಕೊಂಡು ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಜನಾಂಗದ (ಕಪ್ಪು ಜನ) ಉದ್ಧಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಮಾತಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಏನೇ ಹೇಳಿದರೂ ಇಡೀ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ. ಏನೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಂದರೂ, ಸರಕಾರದ ಏನೇ ಯೋಜನೆ ಇದ್ದರೂ ಅದು ದೇಶದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ವರ್ಗ ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹಿಂದುಳಿದಿದೆ ಎಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದಲ್ಲ.

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಕರಿಜನರ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಡ್ಡೆ ಭಾವನೆ ಇದೆ, ಹೊರಗಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಒಳೊಗೊಳಗೆ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಕೀಳು ಭಾವನೆ ಇದೆ ಬಿಳಿಯರಲ್ಲಿ. ದೈಹಿಕ ಶ್ರಮದಾಯಕ, ಕೊಳಕು ಎನಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಈ ಕಪ್ಪುಜನರೇ. ಬಡತನ ಅವರಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚಿದೆ, ಅಪರಾಧಿಗಳೂ ಕೂಡಾ. ಬಿಳಿ ಜನರ ಸರಕಾರೀ ಶೋಷಣೆ ಮಾಡಲು ಒಬಾಮ, ಅಥವಾ ಅಲ್ಲಿಯ ಯಾವ ರಾಜಕಾರಣಿಯೂ ಇದು ಯಾವುದನ್ನೂ ನೆಪ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ

ನಮ್ಮ ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಮ್ ಅವರನ್ನೇ ನೋಡಿ. ರಾಮೇಶ್ವರದ ಹತ್ತಿರದ ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ, ದೊಡ್ಡ ಸಂಸಾರದ ಬಡ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಅನೇಕ ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆ ಹೊಂದಿ, ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಕೂಡಾ ಆದವರು. ಈಗಲೂ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ. ಎಂದಾದರೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಮುಸ್ಲಿಮ್ identity ಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ್ದಾರಾ? ತಮ್ಮ ಜನರ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತತನವನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರಾ? ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಬರೀ ಮುಸ್ಲಿಮರ ವಿಷಯ ಮಾತ್ರ ಮಾತಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರ ಮಾತೇನಿದ್ದರೂ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ, ವಿಜ್ನಾನದ ಬಗ್ಗೆ, ಶಿಕ್ಷಣದ ಬಗ್ಗೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಇಡೀ ದೇಶದ ಏಳಿಗೆ ಬಗ್ಗೆ. ಈ ಜನಾಂಗ ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿತ್ತು, ಆ ವರ್ಗ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು, ಇವರು ಹಳ್ಳಿಯವರು...ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕಷ್ಟವಿರುತ್ತದೆ, ಅವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡಬೇಕು, ಇವರೆಲ್ಲರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಇತರ ವರ್ಗ, ಧರ್ಮ, ಜಾತಿಯವರೇ ಕಾರಣ ಎಂಬಂತಹ ಸಂಕುಚಿತ ನಡವಳಿಕೆ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆಯೆ? ಅದಕ್ಕೇ ಏನೋ, ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಮ್ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಎಲ್ಲರೂ, ಅಂದರೆ, ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ, ವರ್ಗ ಬೇದ ಇಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಇಷ್ಟಪಡುವುದು. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಯಾಗಲಿ ಎಂದು ಅನೇಕರ ಆಸೆ. ವಿಪ್ರೋದ ಅಜೀಮ್ ಪ್ರೇಮ್ ಜಿ ಎಂದೂ ತಮ್ಮ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತತನವನ್ನು ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

ಪಾರ್ಸಿಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು, ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಆತಂಕಕಾರಿ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಜೈನರು, ಸಿಖ್ಖರು, ಬೌದ್ಧರು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರೇ. ಯಾವ ರಾಜಕಾರಣಿಯೂ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಹಾಗಿಲ್ಲ. ಅವರು ಮತ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಲ್ಲವಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದಲಿತ ಹಿಂದುಳಿದ ಸಂಘಗಳಿಗೆ ಬುದ್ಧ ತುಂಬಾ ಆಪ್ತ. ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಜೀವನ, ಸಂದೇಶ ಸಾರಿದ ಮಹಾವೀರನ ಪರಿಚಯವೇ ಇವರಿಗಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಸುಸ್ಪಷ್ಟ. ಬುದ್ಧನನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುವುದು ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ಅವರ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವ ಡಾ.ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದರು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ. ಅವರೇನಾದರು ಜೈನರಾಗಿದ್ದರೆ ಆಗ ಇವರೆಲ್ಲ ಜೈನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧನ ಸಂದೇಶ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ, ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಏನು ಮಾಡಿದರು ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರ. ಒಬ್ಬರಿಗಾದರೂ ಬುದ್ಧನ ಜೀವನ, ಸಂದೇಶ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಕೇಳಿ.

ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಾದರೋ ಕುರ್ಚಿಗಾಗಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆನ್ನಬಹುದು. ಆದರೆ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳೆನ್ನಿಸಿಕೊಂಡವರು ಕೂಡ ಭೇದಭಾವ ಮಾಡಿ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲ ರಾವಣ, ಕೀಚಕ, ಹಾಯ್, ಹಲೋ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂದುಗಳನ್ನು, ಅದರಲ್ಲೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಟೀಕಿಸುವುದೇ ಪರಮ ಗುರಿ. ಇತರ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಏನೇ ಹುಳುಕಿದ್ದರೂ ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ, ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಕೆಲ ಕೆಟ್ಟ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನೇ ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ತೆಗಳುವುದೇ ಸಾಧನೆಯಾಗಿದೆ. ತಮ್ಮ ಬಡತನ, ಅನಕ್ಷರತೆ, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತತನ, ಹಿಂದುಳಿದಿರುವಿಕೆ, ಇಂಥ ನಕಾರಾತ್ಮಕಗಳನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ, ಅದನ್ನು ಒಂದು badge of honour ಎಂಬಂತೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೊತ್ತು ತಿರುಗುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ತಾವು ಹಿಂದುಳಿದವರು, ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವರು/ಬಡವರು, ಹೆಚ್ಚು ಓದಿಲ್ಲದವರು, ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಬೆಳೆದವರು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಫ್ಯಾಶನ್ ಆಗಿಹೋಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಹುಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಸರ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ, ಕೀಳರಿಮೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ ಅದನ್ನು ಒಂದು ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಬಳಸುವುದೂ ಕೂಡ ತಪ್ಪು. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಸದುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಮೇಲೆ ಬರುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಇತರ ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ಹರಿ ಹಾಯುವುದನ್ನು ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯದವರು, ಬುದ್ಧಿ(ಲದ್ದಿ)ಜೀವಿಗಳು, ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಶ್ರೀಮಂತರೆಲ್ಲ ಕೆಟ್ಟವರಲ್ಲ. ಬಡವ, ದೀನ ಎನಿಸಿಕೊಂಡವರೆಲ್ಲ ಮುಗ್ಧರು, ಒಳ್ಳೆಯವರೂ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಈಗಿನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗ, ಶ್ರೀಮಂತವರ್ಗದವರು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಮೇಲೆ ಬಂದು, ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ದುಡಿಯುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ದುಡಿಯುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಹೊಲಗದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆವರು ಸುರಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಏರ್ ಕಂಡೀಶನ್ ಕ್ಯಾಬಿನ್ ನಲ್ಲಿ ಕೂತವರೂ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟೇ ದುಡಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಗ್ರಾಮೀಣ ಜನರೆಲ್ಲ ಮುಗ್ಧರು, ನಗರದ ಬಣ್ಣದ ಮಾತಿನ ಜನರಿಂದ ಮೋಸಹೋಗುವವರು ಎಂಬಂತೆ ಈಗಲೂ ಕಥೆ, ಕಾದಂಬರಿ, ಸಿನೆಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ, ಸಾಹಿತಿಗಳಿಗೆ, ಸಿನೆಮಾದವರಿಗೆ ಹಳ್ಳಿ ಎಂದ ಕೂಡಲೆ ನೆನಪಾಗುವುದು ರೈತರು ಮಾತ್ರ. 'ಅನ್ನದಾತ', 'ನೇಗಿಲ ಯೋಗಿ' ಮುಂತಾದ ಸುಂದರ ವರ್ಣನೆ ಬೇರೆ. ಹಳ್ಳಿ ಎಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ರೈತ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆಯೇ? ಯಾಕೆ ಹಳ್ಳಿಯಿಲ್ಲಿ ಇತರ ವೃತ್ತಿಯವರು ಇಲ್ಲವೇನು? ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಚಮ್ಮಾರರು, ಬ್ಯಾಂಕ್ ನೌಕರರು, ಅಂಗಡಿ ಇಟ್ಟಿರುವವರು, LIC ಏಜೆಂಟರು, ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ವೃತ್ತಿಯವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ಹಳ್ಳಿಯದ್ದಾದರೂ ನಮಗೆ ಹೊಲಗಳಿಲ್ಲ, ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಯೇ ಇಲ್ಲ.

ಶೋಷಣೆ ಈಗಲೂ ಇದೆ ನಿಜ. ದೌರ್ಜನ್ಯದ ಸುದ್ದಿ ಈಗಲೂ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ "ಸರಿಯಾದ, ನಿಜವಾದ" ಸಹಾಯ ಯಾವ ಒಂದು ಸೇನೆ, ಸಮಿತಿ, ಪಕ್ಷವೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಹೋರಾಟ, ಹಾರಾಟ, ಇವರ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆಲ್ಲ ಅವರು ಕಾರಣ, ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ತುಳಿಯುವುದು ಇವರು ಎಂಬ ಚೀರಾಟ, ಘೋಷಣೆ ಕೂಗುವುದು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನು ಮಾಡಿವೆ ಈ ಸಂಘ, ಸೇನೆ, ಸಮಿತಿ, ಪತ್ರಿಕೆಗಳು?

ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಷ್ಟೆ. ಒಂದು ದೇಶ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಥರದ ಜನರಿರುತ್ತಾರೆ. ಒಳ್ಳೆಯವರು, ಕೆಟ್ಟವರು, ಬುದ್ಧಿವಂತರು, ಮೂರ್ಖರು, ಸಾಧಕರು, ವಿಫಲಿಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗ, ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ, ದೇಶದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. ಮೇಲ್ವರ್ಗದವರೆಲ್ಲ ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲ. ಮೀಸಲಾತಿಯಿಂದ ಬಂದವರೆಲ್ಲ ದಡ್ದರಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ, 'ಈ' ವರ್ಗದವರೆಲ್ಲ ಪರಮ ಸುಖಿಗಳು, ಅವರಿಗೆ ಸರಕಾರದ ನೆರವು ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ, 'ಆ' ವರ್ಗದವರು ನೂರಾರು ವರ್ಷದಿಂದ ತುಳಿತಕ್ಕೊಳಗಾದವರು, ಅದಕ್ಕೆ ಈಗಲೂ ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದೋ, ಆ ಜಾತಿಯವರು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು, ಈ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರು ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ನುಂಗಿ ನೀರು ಕುಡಿದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಭಯಾನಕ ವರ್ಣನೆ ಮಾಡುತ್ತ ಭೀತಿ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತ ಹೋಗುವುದೇ ರಾಜಕಾರಣವೇ, ಅದೇ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿತನವೇ? ಕೆಲ ಜನಾಂಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಯಾಕೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಬೇಕು? ಇದು ಬ್ರಿಟಿಶರ divide and rule ಗಿಂತ ಹೇಗೆ ಭಿನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ?

ಉಭಯ ಕುಶಲೋಪರಿ

2011-09-12T13:10:00.000+05:30

"ಮಹಾರಾಜರು ಯುದ್ಧದಿಂದ ವಿಜಯಿಯಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರಂತೆ. ಸ್ವಾಗತಕೆ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಬೇಕು"

ತೇರಾನೇರಿ ಅಂಬರದಾಗೆ ನೇಸರ ನಗುತಾನೆ, ಮರಗಿಡ ತೂಗ್ಯಾವೆ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡ್ಯಾವೆ...

2011-07-01T12:32:00.000+05:30

ಸೂರ್ಯ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ದೇವರು. ಭಾರತೀಯ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ಸಂಸೃತಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಮಹತ್ವ ಪಡೆದ ಆಕಾಶಕಾಯ. ಸೂರ್ಯ, ರವಿ, ಭಾಸ್ಕರ, ದಿನಕರ, ದಿವಾಕರ, ಮಿತ್ರ, ಅರ್ಕ, ಸವಿತಾ(ಸವಿತೃ), ಭಾನು, ಆದಿತ್ಯ, ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ, ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗ್ರಹಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಸೂರ್ಯ.

ಈಜಿಪ್ತ್ ನಾಗರೀಕತೆಯಲ್ಲಿ ರಾ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅತಿ ಮುಖ್ಯ ದೇವತೆ ಸೂರ್ಯ.

ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೇರಿಕಾ ನಾಗರಿಕತೆಗಳಾದ ಮಾಯಾ ಮತ್ತು ಅಜ್ಟೆಕ್ ಜನಾಂಗಗಳು ಸೂರ್ಯಾರಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನರಬಲಿ ಕೊಟ್ಟು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಗ್ರೀಕ್, ರೋಮನ್ನರಿಗೆ ಹೀಲಿಯೋಸ್ ಅಥವಾ ಅಪೋಲೋ ಆಗಿ ಸೂರ್ಯ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ.

ಪರ್ಷ್ಯನ್ನರು ಕೂಡ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮಿತ್ರ ಎಂದು ಕರೆದರು.

ಭಾರತೀಯ ಪುರಾಣಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಸೂರ್ಯ ಅದಿತಿಯ ಮಗ. ಅವನ ಪತ್ನಿಯರು ಸಂಧ್ಯಾ(ಸಂಜನಾ, ಸಂಜ್ಞ) ಮತ್ತು ಛಾಯಾ. ಮನು, ಶನಿ, ಯಮ ಮತ್ತು ಯಮಿ ಅವನ ಮಕ್ಕಳು. ಯಮಿಯು ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಯಮನನ್ನೇ ಮೋಹಿಸಿದ ತಪ್ಪಿನ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಕ್ಕಾಗಿ ಕರಗಿ ನೀರಾಗಿ ಯಮುನಾ ನದಿಯಾಗಿ ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಸುಗ್ರೀವ, ದ್ವಾಪರಯುಗದ ಕರ್ಣ ಕೂಡ ಸೂರ್ಯನ ಮಕ್ಕಳು.

ಒಡಿಶಾ ರಾಜ್ಯದ ಕೋನಾರ್ಕ ಸೂರ್ಯ ದೇವಾಲಯದ ಅತಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ತಾಣ. ಗಂಗದೊರೆಯಾದ ನರಸಿಂಹದೇವ ಇದನ್ನು ಹದಿಮೂರನೆ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಸಿದನು. ಇದು ಈಗ ಶಿಥಿಲಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿದೆ. ದೇವಾಲಯದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಮುಚ್ಚಿದ್ದು, ಹೊರಗಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಹೊರಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ಕೆತ್ತನೆ ಇವೆ. ಇದನ್ನು ರಥದ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲಾಗಿದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತುನಾಲ್ಕು ಗಾಲಿಗಳಿವೆ (ಇಪ್ಪತ್ತುನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು). ರಥದ ಕೀಲಿನ ನೆರಳು ದಿನದ ಸಮಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಏಳು ಕುದುರೆಗಳಿದ್ದವಂತೆ (ಏಳು ವಾರ, ಏಳು ಕಿರಣ) ಮೊದಲು. ಈಗ ಅವು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶವಾಗಿವೆ, ಒಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು.

ಕೋನಾರ್ಕದ ಸೂರ್ಯ ದೇವಾಲಯದ ಸೂರ್ಯ ರಥದ ಚಕ್ರ

ಕೋನಾರ್ಕದ ಸೂರ್ಯ

ಸೂರ್ಯೋದಯ, ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ಯಾವಾಗಲೂ ಸುಂದರ ದೃಶ್ಯಗಳೇ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಇಲ್ಲಿ...

ಸೂರ್ಯ ಸಮುದ್ರ, ಗುಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಮೇಲೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಕಾರ್ಖಾನೆ ಹೊಗೆ ಕೊಳವೆಯಿಂದ ಕೂಡಾ ಮೇಲೇಳುತ್ತಾನೆ ನೋಡಿ

ಏನಿದರ ಹೆಸರು? ನೀವೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ...

2011-04-28T22:04:00.002+05:30

ಏಪ್ರಿಲ್ 24, ಪ್ರಕಾಶಣ್ಣನ 'ಇದೇ ಇದರ ಹೆಸರು' ಬಿಡುಗಡೆ ಸಮಾರಂಭದ ಕೆಲ ದೃಶ್ಯಗಳು

ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಶಿರಾ, ಇನ್ನೂ ಸಲ್ಪ ಹಾಕ್ಸ್ಕಳಿ

ಕಾಫಿ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೊಂದು ಹನಿಗವನ ನೆನಪಾಗ್ತಿದೆ ಮಾರಾಯ್ರೆ

ಪಂಚಮ್ ಹಳಿಬಂಡಿ, ಉಪಾಸನಾ ಮೋಹನ್

ನಿಮ್ಮೊಳಗೊಬ್ಬ, ಅಲ್ಲಲ್ಲ, ನಮ್ಮೊಳಗೊಬ್ಬ ಬಾಲು ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ

ದಿಗ್ವಾಸ್ ಹೆಗಡೆ ತಲ್ಲೀನತೆ ನೋಡಿದರೆ ಸಾಕು ಅವರ 'ಚಿತ್ರಪಟ'ದ ಗುಣಮಟ್ಟ ತಿಳಿಯಲು

ಸಣ್ಣವನಾಗಿದ್ದಾಗ ತುಂಬಾ ತುಂಟ.....ಪ್ರಕಾಶಣ್ಣ ಮತ್ತವರ ಅಕ್ಕ

ಹನಿಗವನ punಡಿತ ಡುಂಡಿರಾಜ್ ಮತ್ತು 'ಕಳ್‍ಮಂಜ' ಕೋಮಲ್

ನೋಡಿ ಸ್ವಾಮಿ, ಇದೇ ಇದರ ಹೆಸರು

'ಶುಭಂ'ಗಿಂತ ಮುಂಚೆ ಗ್ರೂಪ್ ಫೋಟೋ

ಪುರಾಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪುರಾಣ

2011-02-27T22:44:00.000+05:30

ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರುವ ವಿಷಯಗಳು ನಾನು ಓದಿ, ಕೇಳಿದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ಬಂದ ಕೆಲ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಅಷ್ಟೆ ಹೊರತು ಯಾವುದೇ ಗಂಭೀರ ಸಂಶೋಧನೆ ಅಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವು ತಪ್ಪು ಬರಹಗಳಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ.

ಯುದ್ಧ, ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆ

ಈಗ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ, ವಾಯುಪಡೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅದೇ ದೊಡ್ಡ ಸುದ್ದಿ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಅವಲೋಕಿಸಿದಾಗ ಮಹಿಳೆಯರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೇರ ಇಲ್ಲ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ಹೇರಳ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಮಹಿಶಾಸುರ, ಶುಂಭ, ನಿಶುಂಭ, ರಕ್ತಬೀಜಾಸುರ ಮುಂತಾದ ಅಂದಿನ ಭಯೋತ್ಪಾದರಾದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಬಗ್ಗುಬಡಿಯಲು ಮಹಿಳೆಯೇ ಬೇಕಾಯಿತು. ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ದುರ್ಗೆ/ಚಾಮುಂಡಿ/ಮಹಿಶಾಸುರಮರ್ದಿನಿಯನ್ನು ದೇವರು ಎಂಬುದು ಮರೆತು ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀ ಎಂದು ಮಾತ್ರ ನೋಡಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಆಗಿನ ಜನ ಮಹಿಳೆಗೂ ಎಂಥ ಸ್ಥಾನ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಮಹಿಶಾಸುರನನ್ನು ಯಾವ ದೇವತೆ, ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳಿಗೂ ಕೊಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಇದ್ದಾಗ ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಶಕ್ತಿಯೇ ದುರ್ಗೆ. ಅಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲ, ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ಆಯುಧವನ್ನು ಧಾರೆ ಎರೆದರು. ಅದು ಯುದ್ಧ ತಂತ್ರದಲ್ಲಿ concentration of forces at a single point ನ ಅತಿ ಪುರಾತನ ಉದಾಹರಣೆ.

ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ದಶರಥನು ಸಂಹಾಸುರನ ಜೊತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಅವನ ಮುದ್ದಿನ ಮಡದಿ ಕೈಕೇಯಿ ಕೂಡ ಅವನ ಜೊತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ದಶರಥನು ಮೂರ್ಛೆಹೋದಾಗ ಅವನ ಶುಶ್ರೂಶೆ ಮಾಡಿ ಅವನ ಜೀವ ಉಳಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇದರಿಂದ ಸುಪ್ರೀತನಾದ ದಶರಥ ಬೇಕಾದ ವರ ಕೇಳು ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಕೇಳದೆ, ಮುಂದೆ ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿ ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ ತನ್ನನ್ನು ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆಸಿದ್ದ ಮಂಥರೆಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ ವರಗಳ ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಮುಂದೆ ಆಗುವುದೆಲ್ಲ ದೊಡ್ಡ ರಾಮಾಯಣವೇ ಬಿಡಿ.

ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯಭಾಮೆ ಕೂಡ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದು ಕಾಣಬಹುದು. ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷಪುರ (ಇಂದಿನ ಅಸ್ಸಾಂ) ನರಕಾಸುರನ ರಾಜಧಾನಿ. ಅವನು ಭೂದೇವಿಯ ಮಗ. ಅವನು ಮರಣ ಅವನ ತಾಯಿಯ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲೇ ಎಂದು ವರವಿರುತ್ತದೆ. ಅವನ ಉಪಟಳವನ್ನು ತಾಳಲಾರದೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅವತಾರವಾದ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅವನ ಪತ್ನಿ, ಭೂದೇವಿಯ ಅವತಾರವಾದ ಸತ್ಯಭಾಮೆ ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ನರಕಾಸುರನ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಕೂಡ ಒಳ್ಳೆಯ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳಿಗೆ ಪುಂಡ ಮಕ್ಕಳು ಇರುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದಾಯಿತು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಮೂರ್ಛೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಸತ್ಯಭಾಮೆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿ ನರಕಾಸುರನ ವಧೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಹೀಗೆ ಇಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಮಹಿಳೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದು ಕಾಣಬಹುದು.

ದ್ರೌಪದಿ ಕೂಡ ತನ್ನ ಗಂಡಂದಿರ ಮುಖ್ಯ ನಿರ್ಧಾರಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು ಎಂದು ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸದೇ ಇದ್ದರೂ, ಅದರ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣಕರ್ತರಲ್ಲಿ ದ್ರೌಪದಿಯೂ ಒಬ್ಬಳು.

ಇವೆಲ್ಲ ಪುರಾಣ ಆಯಿತು. ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಯಾವುದೇ ಆಧಾರವಿಲ್ಲ, ಯುಗಯುಗಳಿಂದ ಹರಿದು ಬಂದ ಕತೆಗಳು, ಶ್ಲೋಕಗಳು, ತಾಳೆಗರಿ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ. ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಅನೇಕ ಮಹಿಳಾ ಆಡಳಿತಗಾರರು, ಶತ್ರುಗಳೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದ ವೀರ ಮಹಿಳೆಯರು ಸಿಗುತ್ತಾರೆ. ದೆಹಲಿಯನ್ನು ಆಳಿದ ಏಕೈಕ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಮಹಿಳೆ ರಜಿಯಾ ಸುಲ್ತಾನ (1236-1240), ಅಕ್ಬರನ ಸೈನ್ಯದ ಜೊತೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದ ರಾಣಿ ದುರ್ಗಾವತಿ, ಔರಂಗಜೇಬನ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದ ಕೆಳದಿಯ ಚೆನ್ನಮ್ಮ, ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದ ಕಿತ್ತೂರು ಚೆನ್ನಮ್ಮ, ಝಾನ್ಸಿಯ ಲಕ್ಷ್ಮಿಬಾಯಿ (ಮೂಲ ಹೆಸರು ಮಣಿಕರ್ಣಿಕಾ), ಪೋರ್ತುಗೀಸರನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದ ತುಳುನಾಡಿನ ರಾಣಿ ಅಬ್ಬಕ್ಕ, ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ! ದೆಹಲಿಯ ಇಂದಿನ "ರಾಣಿ"ಯ ಬಗ್ಗೆ ಮುಂದೆ ಯಾರಾದರೂ ಹೀಗೆ ಬರೆಯಬಹುದೇನೋ???

ಅಂಗವಿಕಲರ ಸ್ಥಾನ

ಈಗ ವಿಕಲಚೇತನರಿಗೆ ಅನೇಕ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಸಿಗುತ್ತಿವೆ. ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೇಗಿತ್ತು? ಒಬ್ಬ ಅಂಧ ವ್ಯಕ್ತಿ ದೊಡ್ಡ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಹಸ್ತಿನಾಪುರದ ರಾಜ ಮೊದಲು ಕಿರಿಯವನಾದ ಪಾಂಡು. ಅವನ ಸಾವಿನ ನಂತರ ದೊಡ್ಡವನಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಅಂಧನಾಗಿದ್ದರೂ ಸಿಂಹಾಸನವೇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಭೀಷ್ಮ, ನಂತರ ದುರ್ಯೋಧನರ ಕೈಗೊಂಬೆ ರಾಜನಾಗಿದ್ದರೂ, official ಆಗಿ ರಾಜನಾಗಿದ್ದು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ತಾನೆ? ಒಬ್ಬ ದೃಷ್ಟಿಹೀನ ವ್ಯಕ್ತಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ದೇಶದ ರಾಜನಾಗಿದ್ದು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷಯವೇನಲ್ಲ.

ಉದ್ದಿಮೆ, ವೃತ್ತಿಗಳು

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸದಿಂದ ಅವನ ಜಾತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವುದೇ. ರಾಜ, ಮಂತ್ರಿ, ಪುರೋಹಿತ, ಗುರು (ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯ, ಬೃಹನ್ನಳೆ, ಗರ್ಗ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ), ಋಷಿ, ಸೂತ (ರಥ ನಡೆಸುವವನು, ಸಂಜಯ, ಕರ್ಣನ ತಂದೆ), ವೈದ್ಯ (ಧನ್ವಂತರಿ, ಅಶ್ವಿನಿ ಸಹೋದರರು, ಚ್ಯವನ), ಶಿಲ್ಪಿ (ಮಯ), ಅಡುಗೆಯವರು (ಭೀಮ, ನಳ) ಹೀಗೆ ಕೆಲ ವೃತ್ತಿಗಳ ಉಲ್ಲೇಖ ನಮ್ಮ ಪುರಾಣ, ಮಹದ್ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿವೆ. ಆಗ ಇದ್ದ ಉದ್ದಿಮೆಗಳೇನು? ಆಭರಣಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ಚಿನ್ನ, ರತ್ನಗಳ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಹೇಗಿತ್ತು? ಯುದ್ಧ ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು? ಆಹಾರ ತಯಾರಿಕೆ, ಸರಬರಾಜು ಹೇಗಿತ್ತು? ಒಂದು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ದೂರದ ಇನ್ನೊಂದು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸುದ್ದಿ ಹೇಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು? ಅರಮನೆ, ಕೋಟೆ, ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ, ಯಾರು ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರು? ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ದಾಖಲೆಗಳಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹೈನುಗಾರಿಕೆ ಒಂದು ಉದ್ದಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ವೃಂದಾವನದ ಜನ ಹಾಲು, ಮತ್ತದರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಮಥುರಾ ಮುಂತಾದ ದೊಡ್ಡ ಪಟ್ಟಣಗಳಿಗೆ ಸರಬರಾಜು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದು ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.

ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸ

ಅದೆಲ್ಲ ಸರಿ, ಪುರಾಣ (mythology) ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸ (history), ಇವೆರಡರ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವ ಸರಹದ್ದು ಯಾವುದು? ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಇಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು, ದೇವತೆಗಳು, ರಾಕ್ಷಸರು, ದೇವ ದಾನವ ಯುದ್ಧಗಳು ಈಗೆಲ್ಲಿ? ಅವರೆಲ್ಲ ಈಗೇನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ಮನುಷ್ಯರಾಗಿ ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಈಗಿನ ಭಯೋತ್ಪಾದರನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರ ಪುನರ್ಜನ್ಮವೆನ್ನಬಹುದೇನೋ.

ದಶಾವತಾರದ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಪರಶುರಾಮನ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಪುರಾಣ ಕಾಲವೆನ್ನಬಹುದು. ತ್ರೇತಾಯುಗದಿಂದ ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸ ಇವೆರಡರ ಕಲಸುಮೇಲೋಗರ (intermixing) ಕಾಣಬಹುದು. ಹತ್ತು ತಲೆ, ಇಪ್ಪತ್ತು ಕೈಗಳು ಇರುವ ರಾವಣ, ಭೂಮಿ ಆಕಾಶ ಸಂಚರಿಸುವ ನಾರದ, ಸಮುದ್ರ ದಾಟುವ, ಪರ್ವತ ಎತ್ತುವ ಹನುಮಂತ, ಬೆಂಕಿ ಮೂಲಕ ಹೋದರೂ ಸಾಯದ ಸೀತೆ ಮುಂತಾದ ಅತಿಮಾನುಷ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳು ಕಾಣಬಹುದು. ಅದೇ ರೀತಿ ಅಯೋಧ್ಯ, ಹಂಪೆ, ಲಂಕೆ ಮುಂತಾದ "ಐತಿಹಾಸಿಕ" ಅಂದರೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇಂಥದ್ದೇ ಜಾಗ ಎಂದು ತೋರಿಸಬಹುದಾದ ಪ್ರದೇಶಗಳೂ ಕಾಣಬಹುದು. ಅಂದರೆ ಈ ಕಾಲದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವಾಗಿ ಪುರಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತ, ಇತಿಹಾಸ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲೂ ಇದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಹಸ್ತಿನಾಪುರ (ಮೀರಟ್ ಬಳಿ ಈಗ ಚಿಕ್ಕ ಗ್ರಾಮವಾಗಿದೆ), ಮಥುರಾ, ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥ (ಇಂದಿನ ದೆಹಲಿ), ದ್ವಾರಕೆ (ಇಂದಿನ ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿದೆ, ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದೆ), ಮುಂತಾದ ಜಾಗಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಬಹುದು. ಹಾಗೆ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ, ವಿಶ್ವರೂಪ ತೋರಿಸುವ ಕೃಷ್ಣ, ಪಾಂಡವರ ಜನನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಇಂದ್ರ, ಯಮ, ವಾಯು ಮುಂತಾದ "ಸ್ವರ್ಗ"ದಲ್ಲಿರುವ ದೇವತೆಗಳು, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬರುವ ಅರ್ಜುನ, ಶಿವನೆಂಬ ದೇವರೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರ ಹೊಂದುವ ಅರ್ಜುನ, ಈ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಮುಖ ತೋರಿಸುವ "ಚಿರಂಜೀವಿ" ಹನುಮಂತ, ಜಾಂಬವಂತ, ಇವೆಲ್ಲ ಪೌರಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಕಾಲದಿಂದ ಇಂದ್ರ ಮುಂತಾದ ದೇವತೆಗಳ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತ ಬರುತ್ತದೆ. ಇಂದ್ರನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವತಹ ಕೃಷ್ಣನೇ ತಡೆಹಿಡಿದು, ಪ್ರಕೃತಿಯ (ಗೋವರ್ಧನಗಿರಿ) ಪೂಜೆಯ ಮಹತ್ವ ಸಾರುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ. ಈ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ನಂತರ ಅತಿಮಾನುಷ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಘಟನೆಗಳು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಪವಾಡಗಳು, ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಂಡುಬಂದರೂ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಹಾಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಘಟನೆಗಳಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಿಂದು ಧರ್ಮ ಪುರಾಣಗಳಂತೆ ಬೈಬಲ್ ನಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಪವಾಡ, ಅತಿಮಾನುಷ ಘಟನೆಗಳ ವರ್ಣನೆಯಿದೆ. ಸಮುದ್ರ ಸೀಳುವ ಮೋಸಸ್, ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಜೀವರಾಶಿಯ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸುವ ನೊವಾ (Noah's Ark), ದೇವರಿಂದ ನೇರ ಜನಿಸುವ ಆಡಮ್ (ಆದಿಮ??), ಈವ್, ಅವರನ್ನು ಪಾಪಿಗಳನ್ನಾಗಿಸುವ ಸೈತಾನ, ಸತ್ತವರನ್ನು ಬದುಕಿಸುವ, ಸ್ವತಃ ತಾನೇ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಎತ್ತುವ ಕ್ರಿಸ್ತ, ಹೀಗೆ ಹೇರಳ ಅದ್ಭುತ ಎನಿಸುವ ಕಾರ್ಯ, ಘಟನೆಗಳು ಬೈಬಲ್ ನಲ್ಲಿವೆ. ಇಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದ ನಂತರ ಇಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಘಟನೆಗಳು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಕ್ರೈಸ್ತರೂ ಪವಾಡಗಳನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರೈಸ್ತರು ಸಂತ ಪದವಿ (saint) ಪಡೆಯಬೇಕಾದರೆ ಅವರು ಪವಾಡ ಮಾಡಿರಲೇಬೇಕು ಎನ್ನುವ ನಿಯಮವಿದೆ.

ಬೈಬಲ್ ಕಥೆಗಳಿಗೂ ನಮ್ಮ ಪುರಾಣ ಕಥೆಗಳಿಗೂ ಕೆಲ ಸಾಮ್ಯತೆ ಇವೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ದೇವರು (ವಿಷ್ಣು) ಒಂಭತ್ತು ಸಲ ಅವತಾರ ಎತ್ತಿದ್ದನು, ಹತ್ತನೆಯ ಅವತಾರದ ವೇಳೆ ಪ್ರಳಯವಾಗುತದೆ ಎನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆಯೋ, ಹಾಗೆ ಬೈಬಲ್ ನಲ್ಲಿ ಕೂಡ ದೇವರು ಭೂಮಿಗೆ ಒಂಭತ್ತು ಸಲ ಭೇಟಿ ಇತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಹತ್ತನೆ ಸಲ ಬಂದಾಗ ಪ್ರಳಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಿದೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೂರ್ಮಾವತಾರದ ವೇಳೆ ಮನುವು ಜೀವರಾಶಿಯನ್ನು, ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳನ್ನು ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಜಲಪ್ರಳಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದನು ಎಂದು ಇದೆಯೋ ಹಾಗೆ ಕ್ರೈಸ್ತರಲ್ಲಿ ನೋವಾನು ಜಲಪ್ರಳಯದಿಂದ (The Great Flood) ಜೀವರಾಶಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದನು ಎನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ.

ಇದಿಷ್ಟು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಬಂದ ಆಲೋಚನೆಗಳು. ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಇನ್ನೂ ಅದ್ಭುತ ಸಂಗತಿಗಳು ಕಾಣಬಹುದೇನೋ.

ಚಹಾ ಲೋಟದಲ್ಲಿ ಬಿರುಗಾಳಿ

2010-11-23T23:00:00.000+05:30

ಚಹಾ ಲೋಟದಲ್ಲಿ ಬಿರುಗಾಳಿ - Storm in a teacup. ಇದು ಅತಿ ಸಣ್ಣ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ತುಂಬ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ವೈಭವೀಕರಿಸುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಆಂಗ್ಲದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ನಾಣ್ನುಡಿ. ಚಹಾಲೋಟದಲ್ಲಿ ಬಿರುಗಾಳಿ ಏಳುತ್ತದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಸುಂದರಿಯರು, ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಪ್ರೇಮಿಗಳು, ದೆವ್ವ ಭೂತ ಮೋಹಿನಿಯರು ಏಳುತ್ತಾರೆ. ನೀವೇ ನೋಡಿ.

ಪ್ರಿಯತಮೆಯನ್ನು ಬಿಗಿದಪ್ಪಿರುವ ಪ್ರಿಯಕರ

ಪ್ರೇಮಿಗಳು

ಚಹಾ ಲೋಟದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಜಾಲ ನಡಿಗೆ (cat walk)

ಭೂತ? ಮೋಹಿನಿ? ತಲೆಬುರುಡೆ?

ರಾತ್ರಿಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ಹೊರಟ ಮೋಹಿನಿ

ನೀರು, ಅಲ್ಲಲ್ಲ ಚಹಾದಲ್ಲಿ ಹಂಸಯಾನ

ಸಂಗೀತಗಾರ್ತಿ

ಅಮ್ಮ ಮಗು

ಒಂದು ತ್ರಿಕೋನ ಪ್ರೇಮದ ಕತೆ...

2010-10-07T10:53:00.000+05:30

ನನಗೆ ಅಸೂಯೆ ತಾಳಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲ, ನೀವೆ ಹೇಳಿ, ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ನನ್ನ ಜೊತೆ ನಗುನಗುತ್ತ ಮುದ್ದು ಮಾಡುತ್ತ ಲಲ್ಲೆಗರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಈಗ ನನಗೆ ಅಪರಿಚಿತಳಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಎಲ್ಲ ಅವನು ಬಂದ ಮೇಲೆ. ಹೌದು, ಅವನೇ. ಅವನೇ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಬಂದು ನನ್ನ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಿರುವವನು. ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೇಮಿ ಅಥವಾ ಹೆಂಡತಿಯ ಮಧ್ಯೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಬಂದರೆ ಹೇಗನಿಸುತ್ತದೆ ನಿಮಗೆ?

ಕೈಹಿಡಿದ ಗಂಡನ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸಲೆಂದೇ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆಯೆ? ನೋಡಿ, ನೀವೇ ನೋಡಿ, ಅವನನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸುವುದೇನು, ಮುದ್ದು ಮಾಡುವುದೇನು, ಛೇ, ಛೇ!!! ನನ್ನ ಇರುವನ್ನೇ ಮರೆತಿದ್ದಾಳಲ್ಲ!

ಹೋಗಲಿ, ಅವನಿಗಾದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾನ ಮರ್ಯಾದೆ ಬೇಡವೇ? ಗಂಡ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಪ್ರಾಣಿ ಎದುರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅವಳ ಜೊತೆ ನಗುವುದೇನು, ಕೈ ಆಡಿಸುವುದೇನು... ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಒಬ್ಬ ಹೆಣ್ಣು, ಅದೂ ಮದುವೆ ಆದವಳು ಎಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೇ ಅವನಿಗೆ? ಅವಳ ಎದುರೇ ಬೆತ್ತಲೆ ಆಗುತ್ತಾನಲ್ಲ, ಇವನಿಗೆ ನಾಚಿಕೆ ಮಾನ ಮರ್ಯಾದೆ ಇದೆಯೇ, ನೀವೇ ಹೇಳಿ??

ನನಗೆ ಮೈ ಉರಿಯುವುದು ಬರೀ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲ. ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ, ಆದರೆ ನನಗೂ ಅವನ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಹೇಳುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೇನನ್ನಲಿ ನಾನು? ಎಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ, ದುರಹಂಕಾರ ಅವಳಿಗೆ. ನನ್ನ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ನನ್ನ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಚಪಲ ಅವನಿಗೆ. ನನ್ನನ್ನು ಕೆಣಕಲೆಂದೇ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾನೆ, ಹಲ್ಲು ಕಿಸಿಯುತ್ತಾನೆ. "ನೋಡು, ನಿನ್ನ ಎದುರಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನೀನು ಕೂಡಾ ನನ್ನ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಅಯ್ಯೋ ನಾನೆಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಹೋಗಲಿ? ಈ ಅವಮಾನವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರೆ.

ಬೇಕಾದರೆ ನೀವೆ ಕೇಳಿ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಮಾತನ್ನು. "ರೀ, ಅದೇನು ಆರಾಮಾಗಿ ಕೂತು ಬಿಟ್ರಿ. ಅವನನ್ನು ನಾನೊಬ್ನೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆ? ನನಗೂ ಸಾಕಾಗುತ್ತೆ, ಸುಸ್ತಾಗುತ್ತೆ. ನೀವ್ ಮಾತ್ರ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ದೇ ಇರೋ ಥರ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಹೇಗೆ? ಅವನು ನನಗೊಬ್ನೇ ಮಗ ಅಲ್ಲ, ನಿಮಗೂ ಕೂಡ ಅನ್ನೋದು ಮರೀಬೇಡಿ. ಬೇಗ, ಮಗು ಅಳ್ತಾ ಇದೆ, ಉಚ್ಚೆ ಹೊಯ್ದಿರಬೇಕು, ಅವನ ಬಟ್ಟೆ ಬದ್ಲಾಯಿಸಿ"

ನೋಡಿದಿರಾ???

ಸ್ವಲ್ಪ ಸುತ್ತಾಡೋಣ ಬನ್ನಿ...

2010-08-18T22:44:00.000+05:30

ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನಲ್ಲೇ ನೋಡಬೇಕಾದ ಅನೇಕ ಜಾಗಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹಿಂದೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಒಂದು ದಿನದಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದಾದ ಕೆಲ ಜಾಗಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ. ಇವೆಲ್ಲ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಹೊಸೂರು ರಸ್ತೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಲ್ಲಿ ಇವೆ.

ಸಿಲ್ಕ್ ಬೋರ್ಡ್ ಸರ್ಕಲ್ ಇಂದ ಹೊಸೂರು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಹೋದರೆ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಸಿಟಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ಆರು ಕಿ.ಮಿ.ಮುಂದೆ ಹೋದರೆ ಸಿಗುವುದು ಚಂದಾಪುರ. ಇಲ್ಲಿ ಬಲಗಡೆ ರಸ್ತೆ ಹೋಗುವುದು ಆನೇಕಲ್ ಗೆ. ಚಂದಾಪುರ ಶನಿವಾರ ನಡೆಯುವ ಸಂತೆಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಇಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕುರಿ, ದನ, ಎತ್ತು, ಎಮ್ಮೆಗಳ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ರೈತರು ಬರುತ್ತಾರೆ.

ಚಂದಾಪುರದಲ್ಲಿ ಎಡಗಡೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ಸಿಗುವುದು ನಮ್ಮ ಮೊದಲ ನಿಲ್ದಾಣ ರಾಮಸಾಗರ ಕೆರೆ. ಚಂದಾಪುರದ ಸುಂದರ ಕೆರೆ ಮೇಲೆ ಹಾದು ಹೋದರೆ ಮೊದಲು ಸಿಗುವುದು ಹೀಲಲಿಗೆಯ ಪುಟ್ಟ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣ. ನಗರದಿಂದ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನಿಂದ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಸಿಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಹೀಲಲಿಗೆಯಲ್ಲಿರುವ BCET ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಬರುವವರು ಇಲ್ಲೇ ಇಳಿಯಬೇಕು. ಇದೇ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಕಿ.ಮಿ. ಹೋದರೆ ಸಿಗುವುದು ರಾಮಸಾಗರ. ಬಲಗಡೆ ಸಣ್ಣ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ಇರುವುದು ರಾಮಸಾಗರ ಕೆರೆ. ಅಲ್ಲಿ ತೆಗೆದ ಕೆಲ ದೃಶ್ಯಗಳು.

White browed Bulbul

Red Whiskered Bulbul

ಇದು ಸುಮಾರು ದೊಡ್ಡ ಕೆರೆ. ಇದರ ಇನ್ನೊಂದು ದಡದಲ್ಲಿರುವ ಮುತ್ತಾನಲ್ಲೂರು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಒಡ್ಡಿನ ಮೂಲಕ ಹತ್ತಿರದ ಹೊಲಗದ್ದೆಗಳಿಗೆ ಈ ಕೆರೆ ನೀರು ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ. ಪಕ್ಷಿವೀಕ್ಷಣೆಗೆ ಇದು ಒಳ್ಳೆ ಸ್ಥಳ

ಬನ್ನಿ, ಮುತ್ತಾನಲ್ಲೂರು ಮತ್ತು ರಾಮಸಾಗರದಿಂದ ವಾಪಸ್ ಚಂದಾಪುರಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ಹೊಸೂರು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ, ಅಂದರೆ ಎರಡು ಕಿ.ಮಿ. ಹೋದರೆ ಸಿಗುವುದು ಹಳೆ ಚಂದಾಪುರ. ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಈ ಅದ್ಭುತ ಜೈನ ಮಂದಿರ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಮೃತಶಿಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಇದು ಇನ್ನೂ ನಿರ್ಮಾಣ ಹಂತದಲ್ಲಿದೆ.

ಇನ್ನು ಸೀದಾ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಹೊಸೂರಿಗೇ ಹೋಗೋಣ. ಚಂದಾಪುರದಿಂದ ಹತ್ತು ಕಿ.ಮಿ. ಇರುವುದು ಅತ್ತಿಬೆಲೆ. ಇದು ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸಿಗುವುದು ಕರ್ನಾಟಕ-ತಮಿಳುನಾಡು ಗಡಿ
.

ಹೊಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಎಡಗಡೆ ಬಾಗಲೂರು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಕಿ.ಮಿ. ಹೋದರೆ ಇರುವುದು ಕೆಲವಾರಪಳ್ಳಿ ಡ್ಯಾಂ. ಇದು ನಂದಿಬೆಟ್ಟದ ಬಳಿ ಹುಟ್ಟುವ ಪೊನ್ನಯ್ಯಾರ್ ನದಿಗೆ ಅಡ್ದಲಾಗಿ ಕಟ್ಟಲಾಗಿದೆ. ಇದೇ ನದಿಗೆ ಮುಂದೆ ಕೃಷ್ಣಗಿರಿ ಬಳಿ ಇನ್ನೊಂದು ಅಣೆಕಟ್ಟು ಇದೆ.

ಈ ಅಣೆಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಹಿನ್ನೀರು ಹೊಸೂರು ಜನತೆಗೆ ಒಳ್ಳೆ picnic spot. ಪಕ್ಷಿವೀಕ್ಷಣೆಗೆ ಇದು ಒಳ್ಳೆ ಜಾಗ
ಈ ಕೆಲವಾರಪಳ್ಳಿ ಅಣೆಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ಸೆರೆಸಿಕ್ಕ ಕೆಲ ಚಿತ್ರಗಳು.

ನೀರಿನ ಒಳಹರಿವು ಕಡಿಮೆಯಿರುವುದರಿಂದ ಗೇಟ್ ಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೆರೆದಿಲ್ಲ. ಮಳೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಂದರೆ ಮನಮೋಹಕ ದೃಶ್ಯವಾಗಬಹುದು ಈ ಅಣೆಕಟ್ಟು.

ಮುಂದೆ ನದಿ ಮಧ್ಯದ ಮರದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಗೀಜಗನ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ. ಎಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಕಲೆಗಾರ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಿ ಈ ಗೀಜಗ ಹಕ್ಕಿ (weaver bird).

ಕೆಲವಾರಪಳ್ಳಿ ಡ್ಯಾಂ ನೋಡಾಯ್ತಲ್ಲ. ವಾಪಸ್ ಹೊಸೂರಿಗೆ ಬಂದರೆ ಕಾಣುವುದು ನಗರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಬೆಟ್ಟ. ಇದರ ಮೇಲಿದೆ ಚಂದ್ರಚೂಡೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯ. ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯವರೆಗೂ ರಸ್ತೆಯಿದೆ. ಅದರ ಕೆಲ ಚಿತ್ರಗಳು.

ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿಂದ ಕಾಣುವ ಕಲ್ಯಾಣಿ

ಹೊಸೂರು ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ಕನ್ನಡ, ತೆಲುಗು ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು. ನಾನು ಚಂದ್ರಚೂಡೇಶ್ವರ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಮೀಟಿಂಗ್ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಸದ್ಯಕ್ಕಿಷ್ಟು ಪ್ರಯಾಣ ಸಾಕು. ಒಂದು ಭಾನುವಾರದ ಟೂರ್ ಆಯಿತು. ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ ಯಾವ ಸ್ಥಳಗಳೂ ಅದ್ಭುತ, ಸುಂದರ ಅಥವಾ ಪ್ರೇಕ್ಷಣೀಯ ಅನ್ನಿಸುವ ಜಾಗಗಳಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಒಂದು ದಿನ ಹಾಯಾಗಿ ಕಾಲಕಳೆಯಲು ಹೋಗಿಬರಬಹುದು.

ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಬರೆದಂತೆ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನಲ್ಲೇ ನೋಡುವಂತಹ ಅನೇಕ ಜಾಗಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಅವು tourist attraction ಅನ್ನಿಸುವಂತಹದಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅಲ್ಲೂ ಸೌಂದರ್ಯವಿರುತ್ತದೆ, ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ವಿಷಯಗಳು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸಿಕ್ಕೇಸಿಗುತ್ತದೆ. ನೋಡುವ ಕಣ್ಣು, ಅನುಭವಿಸುವ ಮನಸ್ಸಿದ್ದರೆ ಸಾಕು

ಮೆದುಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಹಾರ ...

2010-07-05T17:28:00.004+05:30

ಊಟ ಆಯಿತಾ? ಆಗದೆ ಇದ್ದರೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ ಓದಲು ಶುರುಮಾಡಿ, ದೀರ್ಘವಾಗಿದೆ ಈ ಲೇಖನ, ಓದುತ್ತಾ ಹಸಿವಾಗಬಹುದು.

ಯಾಕಂತೀರೋ??

ನಮ್ಮ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಮೊದಲಿಂದಲೂ ಕುತೂಹಲ. ನಾವು ಈಗ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಆಹಾರದ ಇತಿಹಾಸ ಏನು? ದೋಸೆ, ಇಡ್ಲಿ, ಚಪಾತಿ, ರೊಟ್ಟಿ, ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು, ಅವಲಕ್ಕಿ, ಆ ಬಾತ್, ಈ ಬಾತ್....ಇವೆಲ್ಲ ಎಂದಿನಿಂದ ಇವೆ? ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನವರು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ತಿಂದವರೇ ಏನು?

ನೂರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಹೇಗಿತ್ತು?
ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯ ಬೆಳಗಿನ ಉಪಾಹಾರಕ್ಕೆ ಏನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ?
ಅಶೋಕನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಊಟತಿಂಡಿ ಏನಿತ್ತು?
ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ನಡೆಯುವಾಗ ಸೈನಿಕರು ಯಾವ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು?
ರಾಮಾಯಣ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜನರು ಯಾವ ತಿಂಡಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಿಂದು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದರು?
ಇನ್ನೂ ಹಿಂದೆ ವೇದ ಕಾಲಕ್ಕೆ, ಹರಪ್ಪ ಮೊಹೆಂಜೊದಾರೋ ಜನರು ಹೇಗಿದ್ದರು? ಅವರು ಸಂಜೆ ಛಳಿಗೆ ಏನು ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಪಾನೀಯ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು?

ಹೀಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತ ಹೋದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೆ? ದೇವ ದೇವತೆಗಳು, ರಾಜಮಹಾರಾಜರು, ಋಷಿಮುನಿಗಳ ವಿಷಯ ಬಿಡಿ, ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮಂತಹ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ ಹೇಗಿತ್ತು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಏಳುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಪುರಾಣ, ಇತಿಹಾಸಗಳು ಅಂದು ನಡೆದ ಯುದ್ಧಗಳು, ರಾಜ್ಯಾಡಳಿತಗಳು, ಕಟ್ಟಿದ ದೇವಸ್ಥಾನ, ಕೋಟೆ, ಅರಮನೆಗಳು, ಮಾಡಿದ ಯಜ್ಞ ಯಾಗಾದಿಗಳು, ದಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತವೆಯೇ ಹೊರತು, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ದಿನನಿತ್ಯದ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಎಲ್ಲೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗಿನ ಜನರು ಏನು ಊಟ ತಿಂಡಿ, ಪಾನೀಯ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು? ನಮ್ಮ ಈಗಿನ ಆಹಾರಗಳು ಯಾವಾಗಿನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು? ಹಣ್ಣುಹಂಪಲು ಮತ್ತು ಮಾಂಸಾಹಾರದ ವಿಷಯ ಬಿಡಿ. ಮನುಷ್ಯ ಮೊದಲು ಬೇಟೆಯಾಡಿಯೇ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದ್ದು. ಸಸ್ಯಾಹಾರ ಯಾವಾಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು?

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಸಸ್ಯಗಳಿವೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಬಳಸಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಗೆ ತಿಳಿದರು? ಕರಿಬೇವಿನ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಸಾರಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತೇವೆ. ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಬೆಳೆದ ಗುಲಾಬಿ ಗಿಡದ್ದೊ, ಪಾರ್ಥೇನಿಯಮ್ ಗಿಡದ್ದೋ, ಹುಲ್ಲಿನ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಸಾರು, ಸಾಂಬಾರ್, ಪಲ್ಯಕ್ಕೆ ಹಾಕಲು ಯಾರು ಯಾಕೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ? ವಿಚಿತ್ರ ಎನಿಸುತ್ತಲ್ಲವೇ?

ಅಡುಗೆಮನೆ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ. ಪ್ರಯೋಗಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿಧವಿಧವಾದ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳನ್ನು ಬೆರೆಸಿ, ಶಾಖ ನೀಡಿ, ಇಲ್ಲ ತಣ್ಣಗೆ ಮಾಡಿ, ಹೀಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಿಧದ ಭೌತಿಕ, ರಾಸಾಯನಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಹೊಸ ಪದಾರ್ಥ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು ಇದೇ ತಾನೆ? ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಆಹಾರ ಎಂದರೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ರಾಸಾಯನಿಕಗಳ ಮಿಶ್ರಣ ಅಷ್ಟೇ. ನಮ್ಮ ನಾಲಿಗೆ ಮೇಲೆ, ದೇಹ ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ (ಅಂದರೆ ಆರೋಗ್ಯ) ಇದರ ಮೇಲೆ ಆ ಪದಾರ್ಥ (ಆಹಾರ) ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು organic ಮತ್ತು inorganic ಎಂದು ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು. Organicನಲ್ಲಿ ಇಂಗಾಲ (carbon), ಜಲಜನಕ (hydrogen), ಆಮ್ಲಜನಕ (oxygen) ಇರಲೇಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ದೇಹದಲ್ಲಿರುವುದು ಈ organic ರಾಸಾಯನಿಕಗಳೇ. ನಾವು ತಿನ್ನುವ ಯಾವುದೇ ಆಹಾರ organic ಪದಾರ್ಥಗಳ ಕಂತೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಎರಡೇ inorganic ವಸ್ತುಗಳೆಂದರೆ ಉಪ್ಪು (sodium chloride) ಮತ್ತು ನೀರು (H2O). ಇವೆರಡರಲ್ಲೂ ಇಂಗಾಲ ಇಲ್ಲ. ಇವೆರಡೇ ಪ್ರಾಣಿಜನ್ಯ ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಜನ್ಯ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲ. ಇವು ಬಿಟ್ಟರೆ ನಮ್ಮ ಯಾವುದೇ ಆಹಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ, ಅವು ಪ್ರಾಣಿ ಇಲ್ಲವೇ ಸಸ್ಯಜನ್ಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ (ಅಂದರೆ organic)

ಅಹಾರದ ಇತಿಹಾಸ

ದೋಸೆ ಹೇಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು? ಅದಕ್ಕೆ ಇಂತಾದ್ದೇ ಚಟ್ನಿ ಇದ್ದರೆ ಚೆನ್ನ ಎಂದು ಮೊದಲು ಕಂಡುಹಿಡಿದವರಾರು? ಹುಲ್ಲಿನ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ ಭತ್ತದ ಗಿಡದ ಅಕ್ಕಿಯೆಂಬ ಬಿಳಿ ಬೀಜವನ್ನು ಬೇಯಿಸಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಗೆ ತಿಳಿದರು? ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಂಬಾರ್/ಹುಳಿ/ಸಾರು/ಪಲ್ಯ/ಚಟ್ನಿ/ತೊವೆ(ವ್ವೆ)/ತಂಬುಳಿ ಬೇಕು ಎಂದು ಹೊಳೆದಿದ್ದು ಹೇಗೆ? ಪೂರಿಯನ್ನು ಹೀಗೇ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಯಾರು ತಿಳಿದರು ಮೊದಲು? ಹೋಳಿಗೆಗೆ ಇಂತಿಂಥ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದರೆ ತುಂಬ ರುಚಿ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಹೇಗೆ? ಹೀಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ವಿಚಿತ್ರ ಅನಿಸುತ್ತಲ್ಲವೇ? ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕಲಿತರು ಎನ್ನಲು ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಯೂ ಅಕ್ಕಿ, ಗೋಧಿ ಬೆಳೆದು ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಸುದ್ದಿ ನಾನಂತೂ ಕೇಳಿಲ್ಲ.

ಎಲ್ಲಾ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆಗಳಂತೆ ಇವೂ ಕೂಡಾ ದಿಢೀರ್ ಅಂತ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದದ್ದಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜನಾಂಗವೂ, ತಲೆಮಾರುಗಳೂ, ತಾವು ಹಿಂದಿನವರಿಂದ ಕಲಿತ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ತಮ್ಮದೇ ಅನುಭವ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ಅದು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಹೀಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ನೂರು ವರ್ಷ ಮುಂದೆ ಹೋದರೆ ಆಗಿನ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ ಈಗಿನದಕ್ಕಿಂತ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಿನ್ನವಾಗಿರಬಹುದು. ನಾವು ಊಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಆಹಾರವನ್ನು ಆ ತಲೆಮಾರಿನ ಜನ ಸೇವಿಸಬಹುದು.

ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ ಆಯಾ ಕಾಲ, ಪ್ರದೇಶ, ಹವಾಗುಣ, ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ, ವೃತ್ತಿ....ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಕಾರಣಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ತಿನ್ನುವ ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿಯೇ ಬೇರೆ, ಇತರ ದೇಶದಲ್ಲಿನ ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿಯೇ ಬೇರೆ. ದೇಶ ಹೋಗಲಿ, ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ನೂರಾರು ವಿಧ. ಕರ್ನಾಟಕದಂತಹ ಏಕ ಭಾಷೆಯ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೇ ಎಷ್ಟೊಂದು ವೈವಿಧ್ಯ, ಇನ್ನು ಇಡೀ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುವುದೇ ಕಷ್ಟ. ಜೋಳದ ರೊಟ್ಟಿ, ಗೋಧಿ ರೊಟ್ಟಿ, ಚಪಾತಿ ಒಂದು ಕಡೆ, ಅಕ್ಕಿ ರೊಟ್ಟಿ, ದೋಸೆ, ನೀರ್ ದೋಸೆ (ತೆಳ್ಳೆವು), ಇಡ್ಲಿ, ಬನ್ಸ್, ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು, ಅವಲಕ್ಕಿ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ, ಪಲಾವ್, ರೈಸ್ ಬಾತ್, ಟೊಮೆಟೊ ಬಾತ್, ಬಿಸಿಬೇಳೆ ಬಾತ್, ಆ ಬಾತ್, ಈ ಬಾತ್ ಎಂದು ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ... ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅನ್ನದ itemನ ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿ ಜಾಸ್ತಿ. ಆದರೆ ಮಲೆನಾಡು, ಕರಾವಳಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗೆ ಅನ್ನದ ತಿಂಡಿಗಳು (ಬಾತ್ ಗಳು, ಪಲಾವ್...) ಇಲ್ಲ. ಈಗ ಶುರುವಾಗಿರಬಹುದು.

ದೋಸೆಗಳಲ್ಲಿ ರಾಗಿ ದೋಸೆ, ಗೋಧಿ ದೋಸೆ, ಬರಿ ಅಕ್ಕಿ ದೋಸೆ, ನೀರ್ ದೋಸೆ, ಕಲ್ಲಂಗಡಿ ಸಿಪ್ಪೆ ದೋಸೆ, ಈರುಳ್ಳಿ ದೋಸೆ, ಖಾರಾ ದೋಸೆ, ಸಿಹಿಸಿಹಿಯಾದ ಸೌತೆಕಾಯಿ ದೋಸೆ, ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚಿನ ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ,....ಅಬ್ಬ ದೊಡ್ದ ಪಟ್ಟಿಯೇ. ದೋಸೆ, ಇಡ್ಲಿ, ಕಡುಬು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಲೆನಾಡು, ಕರಾವಳಿಯ speciality. ಈಗ ಬಿಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರದೇಶದವರೂ ಎಲ್ಲಾ ತರಹದ ತಿಂಡಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಬೇರೆ ತಿಂಡಿಗಳ ಒಂದೊಂದು ಪ್ರಬೇಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಎಷ್ಟು ಪುಟಗಳೂ ಸಾಲುವುದಿಲ್ಲ.

ಗೋಧಿ, ಜೋಳ, ರಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಧಾನ್ಯಗಳ ರೊಟ್ಟಿಯದೇ ದೊಡ್ಡ ಸಂಸಾರ. ರೊಟ್ಟಿ (bread) ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದ ಪ್ರಮುಖ ಆಹಾರ ಎಂದು ಬೈಬಲ್ ನಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳಾದ ಜಿಲೇಬಿ, ಕಡುಬು, ಪಾಯಸ, ಹಲ್ವಾ, ಹೋಳಿಗೆ, ಕಜ್ಜಾಯ, ಜಾಮೂನ್...ಇವೆಲ್ಲ ಎಂದಿನಿಂದ ಶುರುವಾಯಿತು?

ಒಂದಂತೂ ನಿಜ, ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿರುವ ಅನೇಕ ತಿಂಡಿಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರದೇಶದ ಜನರ ಸಂಪರ್ಕದೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದವು. ಜಿಲೇಬಿ, ಜಾಮೂನ್ ಮುಂತಾದವು ಉತ್ತರ ಭಾರತದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದು. ರಸಗುಲ್ಲ, ಚಂಪಾಕಲಿ, ಚಂ ಚಂ ನಂತಹವು ಬಂಗಾಲಿನಿಂದ. ಹೋಳಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿಶೇಷ. ಪಾಯಸದಲ್ಲೇ ನೂರಾರು ವಿಧ. ಪಾಯಸ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಹಾಕುವ ವಸ್ತುಗಳು - ಸಕ್ಕರೆ, ಕಲ್ಲು ಸಕ್ಕರೆ, ತುಪ್ಪ, ಹಾಲು ಮುಂತಾದವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪುರಂದರದಾಸರ ಗೀತೆಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಣನೆಯಿದೆ, ಅಂದರೆ ಆಗಿನ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಪಾಯಸದಂತಹ ಸಿಹಿತಿಂಡಿಯ ಅರಿವಿತ್ತು ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.

ಪಾಯಸದ ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ. ದಶರಥನು ಪುತ್ರಕಾಮೇಷ್ಟಿ ಯಾಗ ಮಾಡಿದಾಗ ಯಜ್ಞಪುರುಶನು ಕುಂಡದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಪಾಯಸದ ಕುಡಿಕೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ದಶರಥನು ತನ್ನ ಮೂವರು ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ಹಂಚಿ, ನಾಲ್ಕು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವರು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ, ಕುರ್ಚಿ(ಸಿಂಹಾಸನ)ಗಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಓಡಿಸಿ......ಹೋಗಲಿ ಬಿಡಿ ಅದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ರಾಮಾಯಣ.

ಜಿಲೇಬಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖ 13 ಶತಮಾನದ ಮಹಮ್ಮದ್ ಬಿನ್ ಹಸನ್ ಅಲ್-ಬಾಗ್ದಾದಿ ಎಂಬವನ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಇಜಿಪ್ಟಿನ ಯಹೂದಿಗಳು ಇನ್ನೂ ಮುಂಚೆ ಜಿಲೇಬಿ ಸೇವಿಸಿರಬಹುದು ಎಂದೂ ಅನುಮಾನಗಳಿವೆ.

ಕಾಫಿ, ಚಹಾ

ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವ, ಅಂದರೆ common ಆಹಾರ ವಸ್ತುಗಳೆಂದರೆ ಕಾಫೀ ಮತ್ತು ಚಹಾ ಮಾತ್ರ ಇರಬೇಕು. ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದರೂ, ಅಲ್ಲಿಯ ಹಳ್ಳಿಮೂಲೆಗೂ ಹೋದರೂ ಇವೆರಡರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯದವರು ಸಿಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಪಾನೀಯಗಳು ಇರಬಹುದು, ಆದರೆ ಚಹಾ ಕಾಫಿಗಳಿಗಿರುವ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಇವು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶ, ದೇಶಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನವರು, ಅಂದರೆ ಚಾ ಕಾಫಿಯ ಹಿಂದಿನ ಜನಾಂಗ, ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಪಾನೀಯ ಏನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು? ಕಷಾಯ ಎಂದು ಊಹಿಸಬಹುದು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಷಾಯಗಳು ಈಗಲೂ ಇವೆ. ಮಲೆನಾಡಿನ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋದರೆ, ಚಾ ಕಾಫಿ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಕಷಾಯವನ್ನು ಕೊಡುವುದು ಈಗಲೂ ಇದೆ.

ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಈ ಚಹಾ ಕಾಫಿಗಳು ಕೂಡಾ ಕಷಾಯಗಳು ತಾನೆ? ಚಹಾ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಗಿಡದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಒಣಗಿಸಿ, ಪುಡಿ ಮಾಡಿದ ಕಷಾಯವಾದರೆ, ಕಾಫಿ, ಇನ್ಯಾವುದೋ ಗಿಡದ ಒಣಗಿದ ಬೀಜಗಳ ಕಷಾಯ, ಅಷ್ಟೆ. ಚಹಾ ಮತ್ತು ಕಾಫಿಯ ಇತಿಹಾಸ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವುದೇ, ಅಂದರೆ ಇಂಥ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಇವು ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು ಎಂದು ಊಹಿಸಬಹುದು. ಚಹಾದ ಮೂಲ ಚೀನಾ. ಕುದಿಯುತ್ತಿರುವ ನೀರಿಗೆ ಚಹಾದ ಎಲೆಗಳು ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ಬಿದ್ದಾಗ, ಆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ವಿಶೇಷ ರುಚಿಯಿರುವುದು ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ ಮೂಡುವುದಲ್ಲದೆ ನಿದ್ದೆಯನ್ನು ದೂರವಿಡಬಹುದು ಎಂದು ಬೌದ್ಧ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ತಿಳಿದು ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಚಹಾವನ್ನು ಕುಡಿಯಲಾರಂಬಿಸಿದರು.

ಕಾಫಿಯ ಮೂಲ ಮಧ್ಯಪೂರ್ವ ಪ್ರದೇಶ. ಕುರಿ ಕಾಯುವ ಹುಡುಗ ಕುರಿಗಳು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಗಿಡದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹಾರಿಕುಣಿಯುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ತಾನೂ ಕೂಡ ಅವನ್ನು ತಿಂದು ಅದೇ ಅನುಭವ ಪಡೆದ. ಮುಂದೆ ಆ ಕಾಯಿಗಳು ಏನೇನೋ ಬದಲಾವಣೆ ಹೊಂದುತ್ತ ಇಂದಿನ ಕಾಫಿಯವರೆಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ. ಅರಬ್ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಎಷ್ಟು ಅಮೂಲ್ಯವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಆ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಹೊರಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಹೋಗುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬಾಬಾಬುಡನ್ ಎಂಬ ಸೂಫಿ ಸಂತ ಏಳು ಬೀಜಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕದ್ದು ತಂದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದು ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿನ ಚಂದ್ರದ್ರೋಣ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ (ಈಗಿನ ಬಾಬಾಬುಡನ್ ಗಿರಿ) ನೆಟ್ಟನೆಂಬ ಪ್ರತೀತಿ. ಹೀಗಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ಅದರಲ್ಲೂ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕಾಫಿಯ ಆಗಮನವಾಯಿತು.

16 ನೆ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮುಘಲ್ ದೊರೆಗಳು ಸರದಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಅಶ್ವಾರೋಹಿಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹಿಂದುಖುಷ್ ಪರ್ವತದಿಂದ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯನ್ನು ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ, ತಮ್ಮ ಶರಬತ್ತನ್ನು ತಣ್ಣಗಿರಿಸಲು. 62 AD ಇಸವಿಯಲ್ಲಿ ರೋಮ್ ದೊರೆ ನೀರೊ ಅಪೆನಿಯನ್ ಪರ್ವತದಿಂದ ಹಿಮ ತರಿಸಿ ಜೇನಿನೊಡನೆ ಬೆರೆಸಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ.

ಕಾಲ ಬದಲಾದಂತೆ ಇತರ ಜನಾಂಗದೊಡನೆ ಸಂಪರ್ಕ ಬೆಳೆದಂತೆ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ ಬದಲಾಗುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಉತ್ತರಭಾರತದ ಅನೇಕ ಆಹಾರವಸ್ತುಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮಾಮೂಲಾಗಿವೆ ಈಗ. ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೆಸರೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಪಾನಿ ಪುರಿ, ಭೇಲ್ ಪುರಿ, ಗೋಬಿ ಮಂಚೂರಿ, ಈಗ ಅವನ್ನು ತಿನ್ನದೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ಅವರ ಭಾನುವಾರ ಮುಗಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮ ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ ಉತ್ತರದಲ್ಲೂ ಒಂದು exotic, special ತಿಂಡಿ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ ಈಗ ತುಂಬಾ ಜನಪ್ರಿಯ ಅಂತೆ. ಕೇವಲ ಸಸ್ಯಾಹಾರದ ಹೋಟೆಲ್ ಗಳಿಗೂ ಜನರು ಮುಗಿಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಾರಂತೆ ಅಲ್ಲಿ. ವಿದೇಶದ ಎಷ್ಟೋ ತಿಂಡಿಗಳಾದ pizza, pasta, chinese foodಗಳು ನಮಗೆ ವಿಶೇಷ, exotic ಎನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವು ಆಯಾ ದೇಶದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಹಾರಗಳೇ ಎಂದು ಮರೆಯಬಾರದು. ಈಗ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಹೋಟೆಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಹೆಸರು ಹೊತ್ತು ದುಬಾರಿ ಬಿಲ್ ನೊಂದಿಗೆ ಬರಬಹುದು, ಅಷ್ಟೇ.

ಆಹಾರದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ. ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಟ, ನಮ್ಮ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯೇ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ, ಆರೋಗ್ಯದಾಯಕ ಎಂದು. ಇದನ್ನು ನಾನು ವಿರೋಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮದಲ್ಲದ್ದು ಅಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಕೆಟ್ಟದ್ದು, ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ, ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿಬಿಡುವುದು ತಪ್ಪು. ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಉಣ್ಣಬೇಕು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ. ಆರೋಗ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇದು ಸರಿಯಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡದೇ ಇದ್ದರೆ (ಟೇಬಲ್ ಊಟ, ಚಮಚ ಫೋರ್ಕ್ ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು) ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಎಂದು ಹೇಗೆ ಹೇಳುವುದು. ಈ ವಾದ ಮುಂದುವರೆಸುವುದಿದ್ದರೆ, ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯೂ ಊಟ ಮಾಡದ, ಯಾವಾಗಲೂ ಟೇಬಲ್ ಊಟ ತಿಂಡಿ ಮಾಡುವ ವಿದೇಶಿಯರು ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬರುವ ಮುನ್ನವೇ ಮೇಲೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಅಲ್ಲವೇ?

ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಬೈಕ್ ಓಡಿಸುವುದು ಯುವಕರಲ್ಲ, ರಿಟೈರ್ ಆಗಿ ಕೂತು ಬೋರಾಗಿರುವ ಮುದುಕರು. ಎಪ್ಪತ್ತು ಎಂಬತ್ತು ವರ್ಷದ ಮುದುಕರು ಕೂಡಾ parasailing, river raftingನಂತಹ ಚಟುವಟಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ? ವೈಜ್ಞಾನಿಕ, ಆರೋಗ್ಯಕರ ಜೀವನಶೈಲಿ ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೂಳ್ಳುವ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತು ವಯಸ್ಸಿಗೇ ಸೊಂಟನೋವು, ಬೆನ್ನು ನೋವು ಎಂದು ಗೊಣಗಲು ಶುರುಮಾಡುತ್ತೇವೆ.

ವಿದೇಶೀ ಆಹಾರ ಎಲ್ಲ ಜಂಕ್ ಫುಡ್ ಎಂದು ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆ, ಕೊಬ್ಬು ಅಷ್ಟಿದೆ ಎನ್ನುವ ನಾವು ನಮ್ಮದೇ ಹಪ್ಪಳ, ಸಂಡಿಗೆ, ಚಕ್ಕುಲಿ, ಕೋಡುಬಳೆ, ತುಪ್ಪ ಜಿನುಗುವ ಮೈಸೂರು ಪಾಕ್ ಮುಂತಾದ ತಿಂಡಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಗೆ ಹೇಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷದಿಂದ ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜ ಮುತ್ತಜ್ಜಂದಿರು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇವೆಲ್ಲ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ, ಆರೋಗ್ಯಕರವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆಯೇ? ನಮ್ಮ ಜೀವನಶೈಲಿ, ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ, ಆಹಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಅವಹೇಳನೆಗಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಆಹಾರ, ಆಚಾರ, ವಿಚಾರ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಬಗ್ಗೆ ಖಂಡಿತ ಹೆಮ್ಮೆ ಇರಲೇಬೇಕು, ಆದರೆ ನಮ್ಮದಲ್ಲದೆಲ್ಲವೂ ಕನಿಷ್ಟ ಎನ್ನುವ ಮನೋಭಾವ, ಮಡಿವಂತಿಕೆ ಬೇಡ, ಅಲ್ಲವೆ?

"ಇನಿ ದನಿ"ಗೆ ಎರಡು ವರ್ಷ

2010-06-10T08:04:00.002+05:30

"ಇನಿ ದನಿ" ಶುರುವಾಗಿ ಈಗ ಎರಡು ವರ್ಷವಾಯಿತು (ಜೂನ್ 10, 2008). ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ, ಓದಿ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ಲಾಗ್ ಮಿತ್ರರಿಗೆ ನನ್ನ ವಂದನೆಗಳು.

ಎರಡನೆಯ ವರ್ಷದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅವಲೋಕನ:

ಮೂರನೆಯ ಆಯಾಮದ (3D) ಚಿತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಲೇಖನ

ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರ ಅನುಭವದ ಬಗ್ಗೆ

ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣದ ಚಿತ್ರಗಳು

ಆಲೆಮನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚಿತ್ರಲೇಖನ

ತುಳುನಾಡಿನ ವಿಶಿಷ್ಟ ನಾಗಮಂಡಲ ಆಚರಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚಿತ್ರಲೇಖನ

... ಮತ್ತು ಯಥಾಪ್ರಕಾರ ನಾನು ತೆಗೆದ ಒಂದಿಷ್ಟು ಫೋಟೋಗಳು

ಈ ವರ್ಷ ಇನ್ನೂ ಒಳ್ಳೊಳ್ಳೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಸ್ನೇಹಿತರು ಸಿಕ್ಕಿದರು. ಹೀಗೆ ಬೆಳೆಯಲಿ ಪಟ್ಟಿ. ಅಗಸ್ಟ್ 22ರ ಬ್ಲಾಗ್ ಕೂಟದಲ್ಲಿ ಮುಖತಃ ಭೇಟಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ

ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು

ದೀಪಸ್ಮಿತಾ

ನಾಗಮಂಡಲ

2010-04-23T23:16:00.004+05:30

ನಾಗಮಂಡಲ ತುಳುನಾಡಿನ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಆಚರಣೆ. ನಾಗ ಅಥವಾ ಸರ್ಪಗಳ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ಈ ವಿಧಾನ ರಾತ್ರಿ ಇಡೀ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಸರ್ಪದೋಶ ಇರುವವರು, ಹಾವನ್ನು ಕೊಂದ ಪಾಪ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ಈ ಸರ್ಪಯಾಗ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಡಿಸೆಂಬರ್ ಇಂದ ಏಪ್ರಿಲ್ ವರೆಗೆ ಈ ಆಚರಣೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಇದರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳು ಪಾತ್ರವಹಿಸುತ್ತಾರೆ, ಇವರಿಗೆ ವೈದ್ಯರೆನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಸರ್ಪರಾಜನನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಪಾತ್ರಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪಾತ್ರಿಯು ಅಡಿಕೆಹೂವನ್ನು (ಇದಕ್ಕೆ ಸಿಂಗಾರದ ಹೂವು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ) ಆಸ್ವಾದಿಕೊಂಡು ಸರ್ಪರಾಜನನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ನಾಗಕನ್ನಿಕೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸರ್ಪರಾಜನಾದ ಪಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ನಾಗಕನ್ನಿಕೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಚಿಸಲ್ಪಟ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ನಾಗಮಂಡಲ (ಐದು ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿ (ಪಂಚವರ್ಣಹುಡಿ) ಬಿಡಿಸಿದ ನಾಗಗಳ ರಂಗೋಲಿ) ದ ಸುತ್ತ ನರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಚಂಡೆ, ಮದ್ದಳೆ, ಡಕ್ಕೆ, ನಾಗಸ್ವರ ಮುಂತಾದ ವಾದ್ಯಗಳ ಹಿಮ್ಮೇಳದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತ ಕೂಡ ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ನಾಗಮಂಡಲದ ರಚನೆ ಕೂಡ ತುಂಬಾ ವಿಶಿಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ. ನೃತ್ಯದ ನಂತರ ಸರ್ಪರಾಜ ಮತ್ತು ಕನ್ನಿಕೆಯ ಮಿಲನವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಜೋಡಿ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣಿನ ಮಿಲನದ ನಂತರ ಇನ್ನೊಂದು ಜೋಡಿ ನಾಗಮಂಡಲದ ಸುತ್ತ ನರ್ತಿಸಲು ತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಈ ಆಚರಣ ಇಡೀ ರಾತ್ರಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಕುಕ್ಕೆ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ನಾಗಮಂಡಲಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಇದು ನಡೆದಿದ್ದು ಬೆಂಗಳೂರು ಜಿಲ್ಲೆ ಆನೆಕಲ್ ತಾಲೂಕಿನ ಕೂಡ್ಲು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ. ಇಲ್ಲಿಯ ಮಾರುತಿ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಸಹಸ್ರ ಚಂಡಿಕಾಹೋಮ, ಅತಿರುದ್ರಮಹಾಯಾಗ ಹಾಗೂ ನಾಗಮಂಡಲ ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ನಡೆಯಿತು.

ನಾಗಮಂಡಲ ಆಚರಣೆಯ ಕೆಲ ದೃಶ್ಯಗಳು.

ಮಂಟಪ

ನಾಗರಾಜನ ಮೂರ್ತಿ

ಸಿಂಗಾರದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ಪಾತ್ರಿ

ಪಾತ್ರಿ ಹಾಗೂ ನಾಗನ್ನಿಕೆ

ನಾಗರಾಜ, ನಾಗಕನ್ನಿಕೆಯರ ನೃತ್ಯ

ನಾಗ ನಾಗಿಣಿಯರ ಮಿಲನ

ಎಡಗಡೆ ಇರುವುದು ಡಕ್ಕೆ. ಬಲಗಡೆ ಚಂಡೆ ವಾದ್ಯಗಾರರು

ಸರ್ಪರಾಜನಾದ ಪಾತ್ರಿಗೆ ಸಿಂಗಾರಹೂವಿನ ಅರ್ಚನೆ ಮತ್ತು ಅಭಿಷೇಕ

ಕಂಬಕ್ಕೆ ಅಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಡಿಕೆ ಹೂವಿನ ಅಲಂಕಾರ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವುದು ಅಡಿಕೆ ಹೂವು (ಸಿಂಗಾರದ ಹೂವು)

ಉಡುಪಿ ಹಾಗೂ ದಕ್ಷಿಣಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಈ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂಪ್ರದಾಯ ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ರೋಮಾಂಚನಕಾರಿ. ಇದು ಅಷ್ಟೇ ಅತಿ ದುಬಾರಿಯಾದ ಪೂಜಾಕ್ರಮ ಕೂಡಾ. ಒಂದು ನಾಗಮಂಡಲ ನಡೆಸುವುದಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಲಕ್ಷವಾದರೂ ಆಗಬಹುದು.

ಆಲೆಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ ಬನ್ನಿ...

2010-03-12T22:21:00.007+05:30

ನಮ್ಮೂರ ಮಂದಾರ ಹೂವೆ
ನನ್ನೊಲುಮೆ ಬಾಂದಳದ ಚೆಲುವೆ

ಬಳಿಬಂದು ಬಾಳನ್ನು ಬೆಳಗು

ನನ್ನ ಬರಿದಾದ ಮನದಲ್ಲಿ ಮಿನುಗು...

ಕನ್ನಡದ ಎವರ್‍ಗ್ರೀನ್ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಇದು ಸುರೇಶ್ ಹೆಬ್ಳೀಕರ್ ನಟಿಸಿ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ ಸೂಪರ್ ಹಿಟ್ ಸಸ್ಪೆನ್ಸ್ ಚಿತ್ರ 'ಆಲೆಮನೆ'ಯದ್ದು.

ಅದು ಸರಿ, ಆಲೆಮನೆ ಎಂದರೆ ಏನು? ಕಬ್ಬಿನಾಲೆ ಅಥವಾ ಆಲೆಮನೆ ಎಂದರೆ ಕಬ್ಬಿನಿಂದ ಬೆಲ್ಲ ತಯಾರಿಸುವ ಜಾಗ. ಮಲೆನಾಡು ಪ್ರದೇಶಗಳಾದ ಶಿರಸಿ, ಸಾಗರ, ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಊರುಗಳು, ಮೈಸೂರು, ಮಂಡ್ಯ ಕಡೆ ಇವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಅಂಥ ಒಂದು ಆಲೆಮನೆಯ ಕೆಲ ದೃಶ್ಯಗಳು.

ಇದು ಸೊರಬ ತಾಲೂಕಿನ ಕ್ಯಾಸನೂರಿನ ಬಳಿಯ ಕಬ್ಬಿನಾಲೆ.

ಬೆಲ್ಲದ ಕಬ್ಬಿನ ರಾಶಿ

ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ನಂತರ ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆಗಾರರು ಸೇರಿ ಕಬ್ಬರೆಯುವ ಯಂತ್ರವನ್ನು ತರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸರತಿಯಂತೆ ತಮ್ಮ ಬೆಳೆಯನ್ನು ತಂದು ಅರೆಯಿಸಿ ಬೆಲ್ಲ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಸುಮಾರು ಜನವರಿಯಿಂದ ಮಾರ್ಚ್ ವರೆಗೆ ಇದ್ದು, ಆಮೇಲೆ ಬೇರೆ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ ಕಬ್ಬರೆಯುವವರು.

ಮೊದಲು ಎತ್ತಿನಿಂದ ಕಬ್ಬಿನ ಗಾಣ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಈಗ ಡೀಸಲ್ ಯಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ.

ಅರೆದ ಕಬ್ಬಿನಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವ ರಸ (ಕಬ್ಬಿನ ಹಾಲು). ಗಾಣಯಂತ್ರದಿಂದ ಹಾಲು ಹೊರಬಂದು ಪಾತ್ರೆಗೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಕೊಳವೆ ಜೋಡಿಸಿರುತ್ತಾರೆ

ಕಬ್ಬಿನರಸವನ್ನು ಸುಮಾರು ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆ ಕೊಪ್ಪರಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಕುದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ

ಕುದಿಸಿದ ಹಾಲಿನಿಂದ ತಯಾರಾದ ಬೆಲ್ಲ. ಮಲೆನಾಡು ಕಡೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಯಾವಾಗಲೂ ದ್ರವರೂಪದಲ್ಲೆ ಇರುವ ಜೋನಿ ಬೆಲ್ಲ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೈಸೂರು, ಮಂಡ್ಯ ಕಡೆ ಗಟ್ಟಿ ಉಂಡೆ ಬೆಲ್ಲ ಅಥವಾ ಬಕೆಟ್ ಬೆಲ್ಲ ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆಲೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೊರೆ ನೊರೆ ಹಾಲಿನ ರುಚಿಯನ್ನು ಸವಿದವರೇ ಗೊತ್ತು ಎಷ್ಟು ರುಚಿ ಎಂದು. ಅಲ್ಲಿನ ಕಬ್ಬನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಮಜವೇ ಬೇರೆ.

ಈ ದಿನದ ಚಿತ್ರ

2010-02-12T16:40:00.003+05:30

ಇನ್ನೂ ಯಾಕ್ ಬರ್ಲಿಲ್ಲ ಅಮ್ಮ...

ಅಮ್ಮಾ ನಿನ್ನ ತೋಳಿನಲ್ಲಿ...

ಸೂರ್ಯಂಗೂ ಚಂದ್ರಂಗೂ ಬಂದಾರೆ ಮುನಿಸು...

2010-01-22T16:13:00.003+05:30

ಗ್ರಹಣದ ವಿವಿಧ ಘಟ್ಟಗಳು

ಎಲೆಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಇಣುಕುವ ಗ್ರಹಣ ಬಿಂಬಗಳು

ಛೇ! ಈ ಮನುಷ್ಯರು ಎಷ್ಟು ಪುಕ್ಕಲರಪ್ಪ. ನಾನಂತೂ ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಾನ ಯಾವ್ ರಾಹು, ಕೇತು, ಧೂಮಕೇತು ಬಂದ್ರೂ ನಿಲ್ಸಲ್ಲಪ್ಪ...

ದೇವರು ಹೊಸೆದ ಪ್ರೇಮದ ದಾರ, ಮುಗಿಯದು ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದ ಪಯಣ...

2010-01-05T15:53:00.003+05:30

ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಹಾಗೂ ಸಿ.ಅಶ್ವತ್ಥ್ ಅವರಿಗೆ ಚಿತ್ರನಮನ

ಮುತ್ತಿನ ಹಾರ, ಬೇಕೆ ಚಿನ್ನ, ನಿನಗೆ ಉಡುಗೊರೆ....

2009-12-04T21:55:00.001+05:30

ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯ - ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನಲ್ಲೇ ಇದೆ

2009-10-21T21:48:00.013+05:30

ಮೇಲಿನ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಎಲ್ಲಿಯದು ಎಂದು ಊಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಯಾವುದೋ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯ, ಅಲ್ಲಿಯ ಕೆರೆ ಇಲ್ಲ ನದಿ ಅನಿಸಬಹುದು. ಎಲ್ಲಿಯೂ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಈ ಚಿತ್ರಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನದೇ. ಸರ್ಜಾಪುರ ರಸ್ತೆಯ ಒಳ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ಎಚ್.ಎಸ್.ಆರ್.ಲೇಯೌಟ್ ಬಳಿ ಇರುವ ಹರಳೂರು ಗ್ರಾಮದ ಎರಡು ಬೇರೆ ಕೆರೆಗಳ ಚಿತ್ರಗಳು.

ಇದನ್ನು ಬರೆಯುವ ಕಾರಣ ಏನೆಂದರೆ, ನಾವು ನಿಸರ್ಗವನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನಿಸರ್ಗ, ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲೋ ದೂರದ ಕಾಡು ಬೆಟ್ಟ ಜಲಪಾತ ಮಾತ್ರ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆ ನಮ್ಮ ಅನೇಕರಲ್ಲಿದೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ನಗರವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರಲ್ಲಿ ಇದೇ ಭಾವನೆ, ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ನೋಡುವುದು ಎಂದಕೂಡಲೆ ಯಾವುದೋ resort, package tour, trekking club ನವರು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ತೋರಿಸುವ ಗುಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟ, ಜಲಪಾತ, ನದಿ, ಕೆರೆ, ತೊರೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ.

ಹೆಚ್ಚಿನವರಿಗೆ ತಾವು ನೋಡಲಿರುವ ಜಾಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ, ಕುತೂಹಲ ಕೂಡ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. Tourನವರು ಹೇಗೂ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಉಡಾಫೆ. ಅವರು ಏನನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೋ, 'ಹಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಆ ಫಾಲ್ಸ್ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಈ ದೇವಸ್ಥಾನ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು, ಅದೇ ಸಾರ್ಥಕ.

ನಾನು ಪ್ರವಾಸಿ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ, ಅನೇಕ ಪ್ರವಾಸಿಗರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲೇ ಆಸಕ್ತಿ, ಹಿಂದಿರುವ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ನಣೀಯ ಜಾಗದ ಫೋಟೋ ಬರದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಫೋಟೋ ಬರಬೇಕು. ತಾವು ಇಂಥಾ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು ಎಂಬ ನೆನಪಿಗೆ ತಮ್ಮ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿದರೆ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಜಾಗಗಳಲ್ಲೂ ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. ಅವರ ಯಾವ ಫೋಟೋ ನೋಡಿದರೂ ಕಾಣುವುದು ಅವರ ಮುಖಗಳೇ. ಹೋಗಿದ್ದ ಪ್ರವಾಸಿ ಸ್ಥಳದ ಚಿತ್ರ ಎಲ್ಲೋ ಹಿಂದೆ ಮಸುಕಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಹೋದ ಸ್ಥಳದ ಮಹತ್ವ, ಅಲ್ಲಿ ತಾವು ಇರಬೇಕಾದ ರೀತಿ, ಇವಾವುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಆಸಕ್ತಿ ನಮ್ಮಲ್ಲನೇಕರಿಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜಲಪಾತದ ಬಳಿ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಹುಡುಗಿ high heeled shoe ಧರಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಇದೇನು ಕಾಲೇಜ್ ಇಲ್ಲ ನಗರದ ರಸ್ತೆಯೇ? ಕಾಡು, ಗುಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಬೇಕಾದರೆ ಎಂಥಾ ಬಟ್ಟೆ ಇರಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಜ್ಞಾನ ಕೂಡ ಇಲ್ಲದೆ ಬಂದಿದ್ದು ನೋಡಿ ವಿಚಿತ್ರ ಎನಿಸಿತು. ಇದು ಕೇವಲ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ನಡವಳಿಕೆ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಕೆಳಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನದಿಯ ಜುಳುಜುಳು ಸಪ್ಪಳ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ walkman ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಚಿತ್ರಗೀತೆ ಕೇಳುತ್ತ ಬರುವುದು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲ, ಹಾಡು ಸಂಗೀತ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅದ್ಭುತ ಸಂಗೀತ ಬೇರೆಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಕೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಈ ಜುಳು ಜುಳು ನಿನಾದ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಲು ಆಗುತ್ತದೆಯೇ? ಎಂಥಾ ಮೂರ್ಖರು, ತಾವು ಬಂದ ಜಾಗದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲೂ ಇವರಿಗೆ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ music ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕಿರುಚುತ್ತ, ಕುಡಿಯುತ್ತ ಮೋಜು ಮಾಡುವುದೇ ಪ್ರವಾಸ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವುದೇ ಬೇಡ.

ನೂರಾರು ರೂಪಾಯಿ ತೆತ್ತು package tourನಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದ ಜಾಗ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆ ಬೇಡ. ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು ನೋಡಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಕೂಡ ನಿಸರ್ಗ ಸುಂದರವಾಗೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಮೊದಲೇ ತಿಳಿಸಿದಂತೆ ಮೇಲಿರುವ ಚಿತ್ರಗಳು ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದ್ದೇ. ನಾವು ಇಲ್ಲೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವ ಕೆರೆ, ದೊಡ್ಡ ಮರ, ಉದ್ಯಾನವನ, ಊರಿಂದ ತುಸುವೇ ದೂರದ ಚಿಕ್ಕ ಗುಡ್ಡ, ಮನೆಯ ಎದುರಿರುವ ಮರದ ಮೇಲಿನ ಹಕ್ಕಿ ಗೂಡು, ಯಾವುದೇ ಕುಂಡ, flower showದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸದ ರಸ್ತೆಬದಿ ಹೂವು - ಇಂಥವನ್ನೆಲ್ಲ ಗಮನಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಬೇರೆ ಏನೂ ಬೇಡ, ಎಷ್ಟು ಜನ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಆಕಾಶ ನೋಡುತ್ತಾರೆ? ಪ್ರತಿ ಕ್ಷ್ಣಣ ಬದಲಾಗುವ ಮೋಡಗಳು, ದಿನಕಳೆದಂತೆ ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಮೋಡಗಳು ಕೂಡ ನಿಸರ್ಗದ ಭಾಗವಲ್ಲವೇ? ಸಮಯವಿಲ್ಲದವರು ಹೋಗಲಿ, ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಸಮಯವಿದ್ದರೂ ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸುವವರು ಎಷ್ಟು ಜನ?

ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಪಡಬೇಕಾದರೆ ನಾವು ಬರೀ ಕವಿ, ಸಾಹಿತಿ, ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಾರ ಆಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ನೋಡುವ ಕಣ್ಣು, ಆನಂದಿಸುವ ಮನಸ್ಸಿದ್ದರೆ ಸಾಕಲ್ಲವೇ?

ಚಂದಿರ ಕೋರಿದ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಷಯ

2009-09-17T21:56:00.001+05:30

3D ಚಿತ್ರಗಳ ಮಾಯಾಲೋಕ

2009-08-28T21:04:00.002+05:30

ಎಂಬತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ 3ಡಿ ಚಿತ್ರಗಳ ಸುಗ್ಗಿಯೇ ಇದ್ದುದು ನೆನಪಿದೆಯೆ? "ಛೋಟಾ ಚೇತನ್", "ಶಿವಾ ಕಾ ಇನ್ಸಾಫ್" ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಾದರೆ, ಕನ್ನಡದಲಿ "ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆ", "ಸೂಪರ್ ಬಾಯ್", ಮಲಯಾಳಮ್ಮಿನ "ಮೈ ಡಿಯರ್ ಕುಟ್ಟಿ ಚಾತ್ತನ್", ತಮಿಳಿನ "ಚಿನ್ನಾರಿ ಚೇತನ್" ಮುಂತಾದ ಚಿತ್ರಗಳು ಭಾರಿ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಸಿದ್ದವು ಆಗ. ವಿಶೇಷ ಕನ್ನಡಕ ಧರಿಸಿ ನೋಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಇಂಥಾ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು. 3ಡಿ ಕಾಮಿಕ್ಸ್ ಗಳೂ ಕೂಡಾ ಆಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಬಂದವು. ಇವನ್ನೂ ಕೂಡ ಕೆಂಪು ನೀಲಿ ಕನ್ನಡಕ ಹಾಕಿಯೇ ನೋಡಬೇಕಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದಾಗ ಚಿತ್ರಗಳು ಪರದೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಪುಟದಿಂದ ಎದ್ದು ಹೊರಗೆ ಬಂದಂತೆ ದೃಷ್ಟಿಭ್ರಮೆ (optical illusion) ಉಂಟಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆಗೆ ಪ್ರವಾಹದಂತೆ ಬಂದ ಇಂಥ ಚಿತ್ರಗಳು ಧಿಡೀರನೆ ಮಾಯವಾದವು ಕೂಡ. ದುಬಾರಿ ತಯಾರಿಕಾ ವೆಚ್ಚ, ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು ವಿಶೇಷ ಪರದೆ ಬೇಕು, ಕನ್ನಡಕ ತಯಾರಿಸಿ ವಿತರಿಸಬೇಕು, ಹೀಗಾಗಿ ಒಮ್ಮೆಲೆ ಮರೆಯಾದವು. ಈಗ IMAXನಂಥ ಥೇಟರಿನಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಇಂಥಾ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ Anaglyph ಗಳು ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಇಂಟರ್ನೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ತಾಣಗಳಿವೆ. ಈ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ವಿಶೇಷ software ಬೇಕು, ಮತ್ತು ನೋಡಲು anaglyph ಕನ್ನಡಕ ಬೇಕು.

Stereogram ಗಳು ಇನ್ನೊಂದು ವಿಧ. ಇವು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ. ಇವನ್ನು ತಯಾರಿಸಲೂ ವಿಶೇಷ ತಂತ್ರಾಂಶ ಬೇಕು. ಆದರೆ ನೋಡಲು ಬೇರೆ ಸಾಧನ ಬೇಡ. ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣನ್ನು ವಕ್ರವಾಗಿಸಿ (cross eyed) ಆಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಏನೋ ಒಂದು pattern ಅಥವಾ design ಇರುವ ದೊಡ್ಡ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಚಿತ್ರ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಇವು ನೋಡಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟ. Googleನಂತಹ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ stereogram ಎಂದು ಕೊಟ್ಟರೆ ಸಾವಿರಾರು ತಾಣಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ.

ನನ್ನ ಈ ಲೇಖನದ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ stereoscopic ಚಿತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವುದು. ಮೇಲಿನದು ಪೀಠಿಕೆಯಾಯಿತು.

ಏನಿದು stereoscopic ಚಿತ್ರ?

ನಮ್ಮ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಐದಾರು ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್ ಅಂತರವಿದೆ ತಾನೆ? ಹೀಗಾಗಿ ಒಂದು ವಸ್ತುವನ್ನು ಇವೆರಡು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಬಿನ್ನವಾಗಿಯೇ ನೋಡುತ್ತವೆ. ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವ ವಸ್ತುವನ್ನು ಒಂದೊಂದು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ನೋಡಿ, ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸದಿಂದಲೇ ನಾವು ಹೊರ ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಳ ಅಗಲ ಇರುವ ಘನ (solid) ವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತೇವೆ ಹೊರತು ಒಂದು ಚಪ್ಪಟೆ ಚಿತ್ರದಂತಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಎರಡೂ ಕಣ್ಣುಗಳೆಂಬ ಕ್ಯಾಮರಾಮೆನ್ ಕಳಿಸುವ flat ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಒಬ್ಬ editor ಸಂಯೋಜಿಸಿದಾಗ ವಸ್ತುವು ವಸ್ತುವಿನಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ ಹೊರತು ಫೋಟೊದಲ್ಲಿರುವ ಚಪ್ಪಟೆ ಚಿತ್ರದಂತೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ವಸ್ತುವಿನ ಆಳ, ಅಗಲ, ಯಾವ ವಸ್ತು ಹಿಂದಿದೆ, ಯಾವುದು ಮುಂದಿದೆ, ಏನು ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದೆ, ಯಾವುದು ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕಾರಣ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ಅಂತರ. ಇದಕ್ಕೆ stereoscopic vision ಅಥವಾ binocular vision ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಯೋಗ. ಒಂದು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಎದುರಿನಲ್ಲಿರುವ ಏನಾದರನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕೈ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಓಡಾಡುತ್ತದೆ. ಒಂದೇ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಹೊರಜಗತ್ತು flat ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಆಳ ಅಗಲ ದೂರ ಇವನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲು ನಮ್ಮ ಮಿದುಳಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಹೊರಜಗತ್ತನ್ನು ಮೂರನೆಯ ಆಯಾಮ (three dimensional) ಆಗಿ ನೋಡಲು ಎರಡು ಕಣ್ಣು ಬೇಕು.

ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಒಂದೇ ಕಣ್ಣು ಸಾಕು. ಗುರಿ ಇಡುವಾಗ, ಗುಂಡು ಹೊಡೆಯುವಾಗ, ಬಾಣ ಬಿಡುವಾಗ ಒಂದು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಲೇ ಬೇಕು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಎರಡೂ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಳಿಸುವ ವಿಭಿನ್ನ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಮೆದುಳನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಫೋಟೊ ತೆಗೆಯುವಾಗ ಒಂದು ಕಣ್ಣು viewfinder ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಹೊರಗೆ ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತದೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಕಣ್ಣನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತೇವೆ.

ಇಂಥಾ ಮೂರನೆ ಆಯಾಮದ stereoscopic ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವುದು ಸುಲಭ. ನೋಡಲು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸಾಕು, ಇಲ್ಲವೇ stereoscope ಎಂಬ ದರ್ಶಕಯಂತ್ರ (optical instrument) ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವೇ ತಯಾರಿಸಬಹುದು.

ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮಾದರಿಗಳಿವೆ:

ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಹಾಗೇ ನೋಡಿದರೆ ಬರೀ ಗೆರೆಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ವಕ್ರಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ (cross eyed) ಸುರುಳಿ ಆಕಾರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

(ಚಿತ್ರಕೃಪೆ: ಅಂತರಜಾಲ)

ನೋಡುವುದು ಹೇಗೆ?ಎರಡೂ ಚಿತ್ರಗಳ ಮಧ್ಯ ತೋರು ಬೆರಳಿಡಿ. ಬೆರಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತ ಅದನ್ನು ಹತ್ತಿರ ತನ್ನಿ. ಹಿಂದಿನ ಎರಡು ಚಿತ್ರಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಬೆರಳು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಬಂದಾಗ ಈ ಚಿತ್ರಗಳು ಕೂಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಮೂರು ಚಿತ್ರಗಳು ಇದ್ದಹಾಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಬೆರಳನ್ನು ಮೂಗಿನ ಹತ್ತಿರ ತಂದಾಗ ಬೆರಳು ಕಾಣಿಸದೆ, ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಮೂರು ಚಿತ್ರಗಳು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಮಧ್ಯದ್ದು 3ಡಿ ಚಿತ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೆ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲೇ 3ಡಿ ಚಿತ್ರ ಕಾಣದೆ ಇರಬಹುದು, ಅನೇಕ ಸಲ ಪ್ರಯತ್ನಬೇಕು. ಆದರೆ ಒಂದು ಸಲ 3ಡಿ ಚಿತ್ರ ಕಾಣಿಸಿದರೆ, ಆಮೇಲೆ ಅಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಇಂಥಾ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೆ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ತಾನಾಗೆ crosseyed ಆಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣುನೋವು ಬರಬಹುದು, ತುಂಬ strain ಮಾಡುವುದರಿಂದ. ಅಭ್ಯಾಸ ಆದಮೇಲೆ ಕಣ್ಣುನೋವು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಆಗದೇ ಇದ್ದರೂ ಪದೆ ಪದೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಆಯಾಸ, ನೋವು, ತಲೆನೋವು ಬರುವ ಸಂಭವವಿದೆ.

(ಚಿತ್ರಕೃಪೆ: ಅಂತರಜಾಲ)

ಮೇಲಿನ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ. stereoscope ಚಿತ್ರದ ರೀತಿ ನೋಡಿದರೆ ಹಾವು ಎದ್ದು ಬಂದು ನಮ್ಮತ್ತ ಹಾರುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇದು ನನಗೆ ತುಂಬ ಇಷ್ಟವಾದ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

ಈ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯುವುದು ಸುಲಭ. ಒಂದು ಸ್ಥಿರವಸ್ತುವನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಿ. ಕ್ಯಾಮರಾ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಇದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಎಡಕಣ್ಣನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯಿರಿ. ಕ್ಯಾಮರಾವನ್ನು ಐದಾರು ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್ ಬಲಕ್ಕೆ ಚಲಿಸಿ ಅದೇ ವಸ್ತುವಿನ ಇನ್ನೊಂದು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯಿರಿ. ಇದು ಬಲಗಣ್ಣನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡನ್ನು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‍ಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿ, ಬೇಕಾದರೆ ಯಾವುದಾದರೂ editing software ಬಳಸಿ ಬೇಡದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಎರಡನ್ನೂ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ ಇರಿಸಿ. ಈಗ ಸ್ಟೀರಿಯೋಸ್ಕೋಪ್ ಚಿತ್ರ ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ರೀತಿ ನೋಡಿದರೆ ಆಳ ಅಗಲ ಇರುವ ಮೂರನೆ ಆಯಾಮ ಚಿತ್ರ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಚಲಿಸುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ತೆಗೆಯಲು ಒಂದು ಕ್ಯಾಮರಾ ಸಾಲುವುದಿಲ್ಲ. ಎರಡು ಕ್ಯಾಮರಾಗಳನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಇಟ್ಟು, ಒಂದೇ ಸಲಕ್ಕೆ ಕ್ಲಿಕ್ ಆಗಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದರೆ ಆಗ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ 3ಡಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು. ಹಾರುತ್ತಿರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಓಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಮನುಷ್ಯರು, ಟ್ರಾಫಿಕ್, ಹರಿಯುವ ನೀರು, ಜಲಪಾತ, ಸಮುದ್ರ, ಹೀಗೆ...

stereoscopic (3D) videoಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದೂ ಹೀಗೆ. youtubeನಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ವೀಡಿಯೋಗಳಿವೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಉದಾಹರಣೆಗಳು:

http://www.youtube.com/watch?v=t_vctA4HilM&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=Ml_p_eXsiYg&NR=1

stereoscopic ಚಿತ್ರಗಳು ಬರೀ ಮನರಂಜನೆಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪ್ರಯೋಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತುಂಬಾ ಸಹಕಾರಿ. stereoscopic microscopeಗಳು ಮೊದಲಿಂದಲೂ ಇವೆ. ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳ ಮೇಲ್ಮೈ ಲಕ್ಷಣ (texture), microsurgeryಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಈ ಮೂರನೆ ಆಯಾಮದ ಚಿತ್ರಗಳು ಬೇಕೇಬೇಕು, ಸರಿಯಾದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಯಂತ್ರ ಹೋಗುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡಲು.

ಬೈನಾಕ್ಯುಲರ್‍ಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ದೂರದರ್ಶಕಗಳಿರುವುದು ಗೊತ್ತಿರುವುದೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ.
ಖಗೋಳವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಆಕಾಶಕಾಯಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಲು ಅವುಗಳ 3D ಚಿತ್ರ ತೆಗೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕೋಟ್ಯಂತರ ಮೈಲು ದೂರದ ಕಾಯಗಳನ್ನು stereoscopic ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆಯಲು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳ ಐದಾರು ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್ ಅಂತರವಿರಲಿ, ನಮ್ಮ ಭೂಮಿಯ ಎಷ್ಟು ದೂರದ ಅಂತರವೂ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಒಂದೇ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವೆ? ಅಷ್ಟೇಕೆ, ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಬೆಟ್ಟಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬೆಟ್ಟ ಮುಂದಿದೆ, ಯಾವುದು ಹಿಂದಿದೆ, ಯಾವ ಮರ ಮುಂದಿದೆ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಗೋಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳ ಅಂತರ ತುಂಬಾ ದೂರದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು stereoscopic ಆಗಿ ನೋಡಲು ಸಾಲುವುದಿಲ್ಲ.

ಆಕಾಶಕಾಯಗಳ 3D ಚಿತ್ರ ತೆಗೆಯಲು ಸರಳ ವಿಧಾನ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ: ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಆಕಾಶದ ಒಂದು ಭಾಗದ ಚಿತ್ರ ತೆಗೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮರುದಿನ ರಾತ್ರಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಅದೆ ಭಾಗದ ಇನ್ನೊಂದು ಚಿತ್ರ ತೆಗೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ 24 ಗಂಟೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮೈಲುಗಳನ್ನು (ಸುಮಾರು 16 ಲಕ್ಷ ಮೈಲುಗಳು) ಕ್ರಮಿಸಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಎರಡೂ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ stereoscopic ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ತೆಗೆದಾಗ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಗ್ರಹ ಉಪಗ್ರಹಗಳು, ಪುಂಡುಪೋಕರಿಗಳಂತೆ ಅಂಡಲೆಯುವ ಕ್ಷುದ್ರಗ್ರಹ, ಉಲ್ಕೆ, ಧೂಮಕೇತುಗಳು - ಎಲ್ಲವೂ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತವೆ.

ಖಗೋಳಚಿತ್ರದ 3D ಉದಾಹರಣೆ:

(ಚಿತ್ರಕೃಪೆ: ಅಂತರಜಾಲ)

ಇನ್ನು ನಾನು ತೆಗೆದ ಕೆಲ stereo ಚಿತ್ರಗಳು:

stereo ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಎರಡು ಕಣ್ಣು ಇದ್ದಂತೆ ಎರಡು ಕಿವಿಗಳಿವೆ. ಇದು ಕೂಡ ಹೊರಜಗತ್ತಿನ ಶಬ್ದವನ್ನು stereophonic ಆಗಿ ಕೇಳಲು. ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಶಬ್ದ ಯಾವ ಕಡೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದೆ ಎಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಕ್ಷ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಬಹುದು. stereophonic sound ಎಂದು ನಾವೆಲ್ಲ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಟಿವಿ ಸ್ಪೀಕರ್, ಟೇಪ್, stereo, headphone, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಎರಡೂ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಶಬ್ದವನ್ನು ತುಂಬಿಸುತ್ತವೆ. Earphone ಅಥವಾ headphoneಇಂದ ಬರೀ ಒಂದು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಧ್ವನಿ ಆ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಎರಡೂ ಕಿವಿಗೆ ಹಾಕಿದಾಗ, ಧ್ವನಿಯು ಕಿವಿಯ ಮೂಲಕ ಕೇಳದೆ, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿಯೇ ಯಾರೋ speaker on ಮಾಡಿದಂತೆ ಭ್ರಮೆ (phonic illusion) ಆಗುತ್ತದೆ.

ಹೀಗೆ ನಮಗಿರುವ ಎರಡು ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿಗಳಿಂದ ಹೊರಜಗತ್ತನ್ನು flat ಆಗಿ ನೋಡದೆ, ಕೇಳದೆ, ಘನವಾಗಿ (solid, 3 dimensional) ನೋಡಲು, ಕೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ, ಅಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಳಿವು, ಉಳಿವಿಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಅಪಾಯವನ್ನು ಅರಿಯಲು, ದೂರವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು, ಶಬ್ದ ಯಾವ ಕಡೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿಯಲು, ಆಹಾರ ಎಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿದೆಯೆಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಲು...ಹೀಗೆ.

ಒಂದು ಸಲ ಈ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ವಿಧಾನ ತಿಳಿದ ನಂತರ ಆ ಮಜವೇ ಬೇರೆ. ಅದೇ ಒಂದು ಗೀಳಾಗಿಬಿಡುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಅಂತರಜಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂಥಾ ಚಿತ್ರಗಳಿಗಾಗಿಯೇ ಸಾವಿರಾರು ತಾಣಗಳಿವೆ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಕ್ಯಾಮರಾ ಇರುವವರು stereo ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯುವುದು ಅತಿ ಸುಲಭ ಎಂದು ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನೇಕೆ ತಡ. ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ನೋಡಿ...

ಮ್ಯಾಲೆ ಕವ್ ಕೊಂಡ ಮುಂಗಾರು ಮೋಡ...

2009-07-01T22:00:00.002+05:30

’ಇನಿದನಿ’ಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷ

2009-06-10T21:06:00.004+05:30

ನಾನು ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಒಂದು ವರ್ಷವಾಯಿತು (ಜೂನ್ 10). ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ, ಸಮಯದ ಅಭಾವದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ಬರೆಯುವುದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರೂ, ಈಗ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರಿದೆ. ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟು, ಓದಿ, ನೋಡಿ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಿದ, ನೀಡುತ್ತಿರುವ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ಲಾಗ್ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ನಾನು ತುಂಬಾ ಕೃತಜ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ನನಗೆ photography ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಬರವಣಿಗೆಗಿಂತ ಫೋಟೋಗಳೇ ಜಾಸ್ತಿ. ಅವಕ್ಕೆ ಭಾವಗೀತೆ, ಚಿತ್ರಗೀತೆ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಕೊಡುವುದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟ.

ನಾನು ಇದನ್ನು ಪ್ರಾರಂಬಿಸಿದಾಗ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ. ಇದುವರೆಗೂ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಲೇಖನ ಬರೆದಿಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ದ್ವೇಷಿಯೇನಲ್ಲ, ಆದರೆ ಕನ್ನಡ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯ, ಅಷ್ಟೆ. ಮುಂದೆ ಆಂಗ್ಲ ಬರವಣಿಗೆ ಕೂಡ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಆ ಭಾಷೆಯೇ ಸೂಕ್ತ ಎನಿಸಿದರೆ.

ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮೊದಲು ಬಂದಾಗ, ಅದು ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನುಂಗಿ ನೀರು ಕುಡಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ, ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ಬರೀ ಇಂಗ್ಲೀಷ್‍ದೇ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಎಂಬ ಭಯ ಇತ್ತು ಕನ್ನಡಿಗರಲ್ಲಿ (ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾಷಿಕರಲ್ಲಿ). ಆದರೆ ನೋಡಿ, ಅಂತರಜಾಲದಿಂದಾಗಿ ಈ ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿವೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವ ಮೂಲೆಯಿಂದ ಕೂಡ ಒಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗ ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೆ ಓದಬಹುದು, ಕನ್ನಡ ಪತ್ರ ಬರೆದು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ಇಡಬಹುದು. ಬ್ಲಾಗ್ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲೇ ಎಷ್ಟು ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಕನ್ನಡದ್ದೇ ನೂರಾರು ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳು ತುಂಬ ಪ್ರಬುದ್ಧ. ಹಿಂದೆ ಬರೀ ಪತ್ರಿಕೆ, ವಾರಪತ್ರಿಕೆ ಇದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ತರಹದ ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಬೆಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತೆ? ಲೇಖನ, ಕತೆ, ಕವನ, ಫೋಟೊ ಮುಂತಾದವು ವಿಷಾದ ಪತ್ರದೊಡನೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬರುವುದೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಎಷ್ಟೋ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಬರಹಗಾರರು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಇಲ್ಲದೆ ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆ, ಅನಿಸಿಕೆ ಅವರಲ್ಲೇ ಮುರುಟಿ ಹೋಗಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಈಗ ಅಂತರಜಾಲ ಬಂದು, ಬ್ಲಾಗ್ ಎಂಬ ಹೊಸ ವೇದಿಕೆ ಬಂದು ಅನೇಕ ಪ್ರತಿಭಾವಂತರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ, ಬರಹ, ಚಿತ್ರ, ಫೋಟೊ, ಕವನ, ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಆಸಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆ, ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟು, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯಲು ಒಳ್ಳೆಯ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ನನ್ನಂತಹ ಅರೆಬೆಂದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಲೇಖಕನಿಗೂ ಇಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಸಿಕ್ಕಿದೆ, ಓದುಗರು ಇದ್ದಾರೆ.

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಹೀಗೇ ಇರಲಿ...
ಧನ್ಯವಾದ

ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯ ಕನ್ನಡೇತರ ಗೀತೆಗಳು

2009-06-03T21:30:00.003+05:30

ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಮಧುರ ಗೀತೆಗಳು ಬಂದಿವೆ, ಮತ್ತು ಬರುತ್ತಿವೆ. ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ಮಾಧುರ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದು ನಿಜ. ಮೊದಮೊದಲು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ, ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳೆಂದರೆ ಮೂಗುಮುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗ ಅನೇಕ FM ಚಾನೆಲ್‍ಗಳು ಬಂದು ಮತ್ತೆ ಕನ್ನಡ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಇರಲಿ, ನನ್ನ ವಿಷಯ ಅದಲ್ಲ. ನನಗೆ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ್ದ ಅನ್ಯ ಭಾಷೆ ಹಾಡುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲ. ಅವುಗಳ ಒಂದು ಪಟ್ಟಿ, ನನಗೆ ತಿಳಿದ ಕೆಲ ಹಾಡುಗಳು...

ಸಂಸ್ಕೃತ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಸುಮಾರು ಸಿನೆಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿವೆ. "ಕವಿರತ್ನ ಕಾಳಿದಾಸ" ಯಾರಿಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ? ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಅಭಿನಯದ "ಭಾಗ್ಯಜ್ಯೋತಿ" ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಡಾ.ಪಿ.ಬಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಅವರು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ರಚಿಸಿ ಹಾಡಿದ ’ದಿವ್ಯಗಗನ ವನವಾಸಿನಿ, ಭವ್ಯರುಚಿರಧರಹಾಸಿನಿ, ಪಂಕಜ ನೇತ್ರಿ...’ ತುಂಬಾ ಅಪರೂಪದ ಗೀತೆ. ಇದರ ಸ್ತ್ರೀ ಧ್ವನಿ ಯಾರದ್ದು ಅಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಸುಂದರ ಗೀತೆ ಆಕಾಶವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಾಗಿವೆ.

’ರಾ ರಾ, ಸರಸಕು ರಾ ರಾ...’. ಇದು ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಹೇಳಬಹುದು ಎಲ್ಲಿಯದು ಎಂದು. "ಆಪ್ತಮಿತ್ರ"ದಲ್ಲಿ ಈ ತೆಲುಗು ಗೀತೆ ಇದ್ದರೂ, ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುವುದು ಅದರ ಕನ್ನಡ ಅವತರಣಿಕೆ ’ಬಾರಾ, ಸರಸಕೆ ಬಾರ..’
ದ್ವಾರಕೀಶ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಜೋಡಿಯ ಹಿಂದಿನ ಚಿತ್ರ "ರಾಯರು ಬಂದರು ಮಾವನ ಮನೆಗೆ"ಯಲ್ಲಿ ಸಂತ ತ್ಯಾಗರಾಜರ ತೆಲುಗು ರಚನೆ ಬಳಕೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ ಉರ್ದು ಹಾಡು ಇತ್ತು ಎಂದು ಎಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತು? ’ಖಾನಾ ಪೀನಾ ಮಜಾ ಉಡಾನಾ...’ ಎಂಬ ಉರ್ದು ಹಾಡು "ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯ" ಸಿನೆಮಾದಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಇದು ಬಹಳ ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಐತಿಹಾಸಿಕ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಉರ್ದು ಹಾಡು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು ಅಂತ ಅನುಮಾನ ಬೇಡ. ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಹಮನಿ ರಾಜ್ಯ ಕೂಡ ಇತ್ತಲ್ಲ?

ಹಂಸಲೇಖ ಅವರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕ ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರಶಸ್ತಿ ದೊರಕಿಸಿ ಕೊಟ್ಟ "ಗಾನಯೋಗಿ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಗವಾಯಿ" ಸಿನೆಮಾದಲ್ಲಿ ತಾನ್ ಸೇನ್ ರಚಿಸಿದ 'ಗಾನ ವಿದ್ಯಾ ಬಡೀ ಕಠಿಣ ಹೈ...' ಮತ್ತು ಎಸ್.ಪಿ.ಬಾಲಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಅವರಿಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗಾಯಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಕೊಟ್ಟ 'ಉಮಂಡು ಘಮಂಡು...' ಎಂಬ ಎರಡು ಹಿಂದಿ ಗೀತೆಗಳಿವೆ.

ಇಂಗ್ಲೀಶ್ ಹಾಡುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಡಾ.ರಾಜ್‍ಕುಮಾರ ಹಾಡಿದ ’If you come today, its too early, if you come tomorrow, its too late, you pick the time, tick tick tick...' ., "Operation Diamond Racket" ಚಿತ್ರದ್ದು. ಇದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ಹಾಡು. ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ ಇನ್ನೂ ಒಂದೆರಡು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೀಶ್ ಹಾಡುಗಳಿವೆ.

"ಮದರ್" ಎಂಬ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ’Somewhere, someone is waiting for me...' ಎಂಬ ಸಂಪೂರ್ಣ ಇಂಗ್ಲೀಶ್ ಗೀತೆ ಇದೆ.

"ಬೆಸುಗೆ" ಸಿನೆಮಾ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡಿಗರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ? ’ಬೆಸುಗೆ ಬೆಸುಗೆ’ ಈ ಹಾಡು ತುಂಬ ಜನಪ್ರಿಯ. ಆದರೆ ಇದೇ ಸಿನೆಮಾದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಇಂಗ್ಲೀಶಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಾಡಿದೆ. ’Love is a merry melody, life is a haunting rhapsody...' ಇದು ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚಿನವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಈ ಮೂರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಇಂಗ್ಲೀಶ್ ಹಾಡುಗಳು. "ಬಿಳಿ ಹೆಂಡ್ತಿ" ಸಿನೆಮಾದ ’Happiest moments every event, feel the blessings, what an enchantment, ಬಿಳೀ ಹೆಂಡ್ತಿ singing with joy...’. ಇದರಲ್ಲಿ ಬರುವ ’ಬಿಳಿ ಹೆಂಡ್ತಿ’, ’ಅತ್ತೆ, ಮಾವ’ ಮುಂತಾದ ಕನ್ನಡ ಪದಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇದು ಕೂಡ ಪೂರ್ತಿ ಇಂಗ್ಲೀಶ್ ಹಾಡು ಎನ್ನಬಹುದು.

ಇನ್ನು ಕಲಬೆರಕೆ ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ಬರವೇನಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಇಂಗ್ಲೀಶ್, ಕನ್ನಡ ತಮಿಳು (’H2O'), ಕನ್ನಡ ಮಲಯಾಳಮ್ (’My Autograph'), ಇವು ನನಗೀಗ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಕಲಬೆರಕೆ ಹಾಡುಗಳು.

ಇನ್ನೂ ಈ ಥರದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಹಾಡುಗಳು ಕನ್ನಡ ಹಾಡುಗಳ ಕಣಜದಲ್ಲಿರಬಹುದು. ಅವನ್ನು ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವುದು ಆಕಾಶವಾಣಿಯ, ವಿವಿಧಭಾರತಿಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಎಫ್.ಎಂ ವಾಹಿನಿಗಳ ಕರ್ತವ್ಯ. ಅಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲ, TV ವಾಹಿನಿಗಳು ಕೂಡ ಬರೀ ಹೊಸ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹಾಕದೆ ಇಂಥಾ ವಿಶಿಷ್ಟ, ವಿಚಿತ್ರ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಬೇಕು.

ಆಕಾಶದಾಗೆ ಯಾರೋ ಮಾಯಗಾರನು, ಚಿತ್ತಾರ ಮಾಡಿ ಹೋಗವ್ನೆ...

2009-05-31T21:53:00.005+05:30

ಓ ಮಲೆನಾಡಿನ ಮೈ ಸಿರಿಯೇ...

2009-05-22T20:13:00.003+05:30

ಮಲೆನಾಡಿನ ಮನೆ

2009-04-25T18:46:00.003+05:30

ಆಕಾಶ ಇಷ್ಟೇ ಯಾಕಿದೆಯೋ...ನನ್ನೈ ನನನೈ...

ಎಂಥ ಹದವಿತ್ತೆ ಗೆಳತಿ, ಹರೆಯಕೆ ಏನೋ ಮುದವಿತ್ತೆ...

2009-04-14T15:09:00.000+05:30

ಮನೆ ಹೆಸರುಗಳ ಸುತ್ತ

2009-04-04T13:28:00.000+05:30

ವಾಹನಗಳ ಮೇಲೆ ಬರೆದಿರುವ ಚಿತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ಹೆಸರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಈ ಸಲ ಮನೆ ಹಾಗೂ ಹೋಟೆಲ್ ಹೆಸರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯೋಣ ಅನ್ನಿಸಿತು.
ಮನೆ. ಇದರ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಸುಂದರ. East or West, home is the best. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, 'ಪೂರ್ವ ಅಥವ ಪಶ್ಚಿಮ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯೆ ಉತ್ತಮ' ಎನ್ನಬಹುದು. ನಮ್ಮದೆ ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಆದಮೇಲೆ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಹೆಸರು ಬೇಡವೇ? ನಾನು ನೋಡಿದ, ಕೇಳಿದ ಕೆಲ ಮನೆ ಹೆಸರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಲೇಖನ.

ಬಸವೇಶ್ವರನಗರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮನೆ, "ಅನು ಮಹಾ". ಹಾಗೆಂದರೇನು ಎಂದು ಮನೆಯವರನ್ನೇ ಕೇಳಬೇಕು. ದೇವರ ಹೆಸರ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಬರವಿಲ್ಲ. ವೆಂಕಟೇಶ ನಿಲಯ, ಶ್ರೀ ನಿವಾಸ, ರಾಮ ನಿಲಯ, ಮಾರುತಿ ನಿವಾಸ - ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಕೆಲ ಪ್ರಸಿದ್ಧರ ಮನೆಗಳಂದರೆ - ನಟ, ನಿರ್ದೇಶಕ ಸಿ.ಆರ್.ಸಿಂಹರ ಮನೆ ಹೆಸರು 'ಗುಹೆ'. ಸಿಂಹ ಇರಬೇಕಾದ್ದು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ತಾನೆ? ಅವರ ಸಹೋದರ ಶ್ರೀನಾಥರ ಮೊದಲ ಮನೆ 'ಹೃದಯ'. ಪ್ರಣಯರಾಜನಿಗೆ ತಕ್ಕ ಹೆಸರಾಗಿತ್ತು ಅದು. ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ ಇರುವುದು 'ಮನೆ' ಯಲ್ಲಿಯೇ. ಅವರದೇ ಸಿನೆಮಾ 'ಮನೆ' ಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತ ಇರಬಹುದು. ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಮೈಸೂರು ಮನೆ 'ಉದಯರವಿ' ಆದರೆ, ಅವರಷ್ಟೇ ಪ್ರತಿಭಾವಂತರಾದ ಅವರ ಪುತ್ರ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ ಮನೆ ಹೆಸರು 'ನಿರುತ್ತರ'.

villa ಎಂದರೆ ಹಳ್ಳಿ ಮನೆ, ಗದ್ದೆ ತೋಟದ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವ ಮನೆ ಎಂದು ಅರ್ಥ. ಆದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡಿನಲ್ಲೂ ಅನೇಕ ವಿಲ್ಲಾಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಅರಮನೆಯಂತಹ ಬಂಗಲೆಗೆ 'ಕುಟೀರ' ಎಂದು ಹೆಸರಿಡುತ್ತಾರೆ ಅಲ್ಲವೇ, ಹಾಗೆ. ಇದರ ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥದ ಜೊತೆ ಓದಿದರೆ ತಮಾಶೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಕಮಲಾನಗರದ ಒಂದು ಮನೆ ಹೆಸರು 'ಸುಖ್ ವಿಲ್ಲಾ'. 'ಆನಂದ್ ವಿಲ್ಲಾ' ಕೂಡ ಎಲ್ಲೋ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಪಾಪ, ಮನೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಜಗಜ್ಜಾಹೀರು ಮಾಡಬೇಕೆನಿಸಿತ್ತೋ ಏನೋ? 'ಶಾಂತಿ ವಿಲ್ಲಾ' ಹೆಸರಿನ ನಾಟಕ ಕೂಡ ಬಂದಿತ್ತು.

ಕೆಲ ಸುಂದರ ಗೃಹನಾಮಗಳು:
ದೇಗುಲ
ದೇವಾಲಯ
ಮಂದಿರ
ಗುಡಿ
ಪ್ರಕೃತಿ
ನಿಸರ್ಗ
ಮನಶ್ಶಾಂತಿ
ಕುಟೀರ
ಇನಿ ದನಿ
ಕಲರವ
ಚಿಲಿ ಪಿಲಿ
ಸಂತಸ
ಚಂದಿರ
ಸಮೃದ್ಧಿ
ನಗು
....ಇದಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ

ಎಚ್.ಎಸ್.ಆರ್ ಲೇಔಟ್ ಮನೆ ಹೆಸರು 'ನಮ್ಮ ಮನೆ' .
ಕೆಲ ಹೋಟೆಲ್ ಗಳು:ಮಲ್ಲೇಶ್ವರದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ 'ಹಳ್ಳಿ ಮನೆ'. ತ್ಯಾಗರಾಜನಗರದ 'ಕೋಳಿ ಮನೆ'. 'ಅಜ್ಜಿ ಮನೆ' ಕೂಡ ಎಲ್ಲೋ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಬೆಂಗಳೂರು ಮೈಸೂರು ಹೆದ್ದಾರಿ ಮೇಲೆ 'ಹಂಚಿನ ಮನೆ' ಹೋಟೆಲ್ ಇದೆ.

ಓ ನನ್ನ ಬೆಳಕೆ...

2009-03-30T22:10:00.000+05:30

...ಇರುಳ ವಿರುದ್ಧ, ಬೆಳಕಿನ ಯುದ್ಧ
ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದ ಕಾದಾಟ

ತಡೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ, ನಡೆಯಲೆ ಬೇಕು
ಸೋಲಿಲ್ಲದ ಹೋರಾಟ...

ಹಕ್ಕಿ ಹಾರುತಿದೆ ನೋಡಿದಿರಾ...

2009-02-22T15:29:00.000+05:30

ಆಡುತಿರುವ ಮೋಡಗಳೇ, ಹಾರುತಿರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳೇ
ಯಾರ ಭಯವೂ ನಿಮಗಿಲ್ಲ
ನಿಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯ ನಮಗಿಲ್ಲ...

ನೋಡಯ್ಯ ಕ್ವಾಟೆ ಲಿಂಗವೇ, ಬೆಳ್ಳಕ್ಕಿ ಜೋಡೀ ಕುಂತವೇ...

2009-02-22T15:16:00.000+05:30

ಅಂಗಯ್ಯಷ್ಟಗಲಾ ಗೂಡು, ಆದ್ರೂನೂ ದರ್ಬಾರ್ ನೋಡು
ಪ್ರೀತೀಲಿ ಲೋಕ ಮರ್ತವೇ......